Hanbelî mezhebi fıkıh âlimlerinden. İsmi, Muhammed bin Menca olarak da kaynaklarda kaydedilmiştir. Künyesi, Ebü'l-Mealî, lakabı Vecihüddin'dir. 519 (m. 1125) senesinde doğdu. 606 (m. 1209)'da Şam'da vefat etti.
Şam'da; Ebü'l-Kasım Nasr bin Ahmed bin Mukatil es-Susî'den, Bağdat'ta; Ebü'l-Fadl el-İrmevî, Ebu Abbas, el-Maydaî, Ebu Miskin er-Rıdvanî ve Nasip Ebu Ca'fer Ahmed bin Muhammed el-Abbasî'den hadis-i şerif işitti. Fıkıh ilmini; Bağdat'ta Abdülkadir-i Geylanî hazretlerinden ve diğer âlimlerden, Şam'da Şerefü'l-İslam Abdülvehhab ibni Şeyh Ebü'l-Ferec'den öğrendi. Kendisinden ise; Şeyh Muvaffak, Hafız Münzirî, İbn-i Halil, İbn-i Buharî ve diğerleri ilim almış ve rivayette bulunmuştur.
Es'ad bin Menca'nın eserlerinden bir kısmı şunlardır:
-
1El-Hulasatü fi'l-fıkıh
-
2El-Umde
-
3En-Nihaye fî şerhü'l-hidaye
