Hanbelî mezhebi âlimlerinden. İsmi Hasan bin Muhammed bin Salih bin Muhammed bin Muhammed bin Abdülmuhsin bin Ali el-Kureşî en-Nablusî, lakabı Bedreddin'dir. Hicrî sekizinci asrın başlarında doğdu. 772 (m. 1370)'te vefat etti.
Ömrü boyunca devamlı ilimle meşgul oldu. Güzel yazı (hüsn-i hat) yazardı. Kahire'de; Yunus ed-Debbusî ve başka âlimlerden, Nablus'ta; Abdullah bin Muhammed bin Ni'me'den, Şam'da bir grup âlimden hadis-i şerif dinledi. İlmî kitapları kendi kendine mütalaa edip onlardan birçok şeyler yazdı.
Hasan Nablusî'nin Tuhfetü'l-ebrar ve Nüzhetü'l-ebsar adlı eserinin kapak sayfası.
Zehebî, Mu'cem'inde ondan bahsederek; “O, âlimlerden hadis-i şerif dinledi ve bunları yazdı. Şam'a gitti. Nahiv ilminden bir miktar okuttu. Hatta ben de onun açıklamalarından notlar aldım. Damadı Fahreddin Ömer, Barenbarî Hasan Nablusî'nin adliye dairesinde fetva işlerini yürüttü. Tübanet denilen yerde Ümmü Eşref Medresesi'nde Hanbelîlere ders verdi.” demiştir.
Eserleri:
1- Tuhfetü'l-ebrar ve Nüzhetü'l-ebsar, 2- Şerhü'l-lümha, 3- El-Berku'l-vamid fi Sevabi Iyadeti'l-mariz, 4- Ed-Dürretü'l-yetime fi tahrimi'l-gıybeti ve'n-nemime, 5- Ahbarü'l-Mehdi, 6- El-Gayusü's-Sevakıb, 7- Mu'cemü'ş-şüyuh, 8- Huccetü'l-ma'kul ve'l-menkul, 9- Cünnetü'n-nazır ve cünnetü'l-menazir.
