Hanefî mezhebi fıkıh âlimi. Künyesi, Ebu Sa'id olup; ismi, Abdülmecid bin İsmail bin Muhammed'dir. Herevî diye tanınan bu âlim, Kays kabîlesine mensup olup, Rum memleketlerinde kadılık yaptı. Tahsilini Maveraünnehr'de yapan Herevî, zamanının büyük âlimlerinden oldu. Özellikle Bağdat, Basra, Hemedan ve Rum memleketlerinde uzun yıllar ders okuttu. 534 (m. 1139) senesinde Samarra'ya gitti. 537 (m. 1143) yılında Filistin'deki Kayseriyye'de vefat etti. Herevî, Fahrülislam Pezdevî'den fıkıh tahsil etti. Hocası Pezdevî, fıkıh ilminde çok meşhur olan bir âlimdi. Kendisinden ise; âlim ve müderris olan İsmail ve Ahmed adındaki iki oğlu ile Ebü'l-Hasan Ali bin Muhammed el-Bilendî, el-Belhî ilim öğrendi.
Ebü'l-Kasım bin Asakir onun hakkında; “Abdülmecid bin İsmail (Herevî) Şam'a geldi. Ebu Muhammed Abdullah bin Muhammed bin Sa'dullah el-Hanefî el-Bağdadî ile sohbette bulundu.” demektedir.
Eserleri: Herevî'nin fıkha ve tarihe dair yazmış olduğu birçok eseri vardır. Fakat bilinen eseri El-Eşraf alâ gavamidi'l-hükumat'tır.
