İslam âlimlerinden ve evliyanın büyüklerinden. Ehl-i Sünnet âlimlerinin ve evliyanın en yükseklerinden olan Mevlana Ziyaeddin Halid-i Bağdadî Osmanî hazretlerinin halifelerindendir. İsmi Hidayetullah Erbilî olup Irak'ta bulunan Şehrezur beldesine yakın Erbil beldesindendir. Bağdat'ta vefat etti. Abdülkadir Geylanî hazretlerinin türbesi civarına defnedildi.
Önceleri ümmîydi. Sonra âlim oldu. Kerametler sahibi, firaseti ve ileri görüşlülüğü çok kuvvetli olan Mevlana Halid-i Bağdadî hazretleri ona; “Belki bazı ilimleri öğretmeye muhtaç olursun gel sana çeşitli ilimleri öğreteyim.” buyurdu. O da kabul edip evliyalık yolunda güneş misali olan mübarek büyük zatın ders ve sohbetlerine devam etmeye başladı. Aklî ve naklî ilimlerde yetişerek icazet aldı.
Allahü Teâlânın hikmeti, evliyanın kerameti olarak, Mevlana Halid hazretlerinin vefatından sonra Osmanlı valilerinden Mahmud Paşa, Erbil ve civarına varınca hakikatte ilim ile meşgul olmayan, görünüş olarak o mevkilerde bulunan imam ve şeyhlerin hepsini yerlerinden çıkararak uzaklaştırdı.
Hidayetullah Erbilî ise Mahmud Paşa'nın isteğiyle ders vermeye başladı. 1220 yılında Erbil'de bir tekke inşa ettirdi. Mevlana Halid hazretlerinden aldığı ilim ve marifetleri talebelerine büyük bir sabırla anlattı. Onların gönüllerinde hakikat bahçelerinin güzel meyvelerinin olgunlaşması için uğraştı. Bütün ilim aşıkları huzuruna koşarak, ondan istifade etmeye başladılar. Bu gelenler; “Biz bu zamana kadar bu zatın bu kadar ilme sahip olduğunu bilmiyorduk. Halbuki ilim ve edep sahiplerinden kadri yüce bir âlimmiş.” diyerek hayretlerini bildirdiler.
Daha sonra Mahmud Paşa da onun yüksekliğini daha iyi anlayıp huzuruna, sohbetlerine katılmış ve dualarını istirham etmiştir.
Mecd-i talid; sh. 91
Şemsü'ş-şümus; sh. 131
Hadaikü'l-verdiyye; sh. 259
