Yedi kıraat imamından dördüncüsü. Kıraat ilmindeki rümuzu “kef” harfidir. Tabiîn'den olup; kıraat, hadis ve aynı zamanda fıkıh âlimidir. İsmi, Abdullah bin Âmir bin Yezid olup; en meşhur künyesi, Ebu İmran'dır. Şamlıların kıraat imamı olduğu için ed-Dımeşkî, Hud'un torunlarından olduğu için el-Yahsubî, kıraat âlimi olduğu için de el-Mukrî lakabı verilmiştir. İbn-i Âmir hazretleri, Peygamber Efendimiz zamanında 8 (m. 629) yılında doğmuştur. Doğum yeri olan Filistin'de Nablus yakınlarındaki Belka'ya bağlı Rihab köyünden Şam'a göçmüş ve orada 118 (m. 736) yılı Muharreminde vefat etmiştir.
Kıraat ilmini, Ebüdderda'dan, Hazreti Osman'ın kıraatini de Mugire bin Ebu Şihab'dan aldı. Hazreti Muaviye, Fudale bin Übey, Vasila bin Eska, Nu'man bin Beşir, Ebu Ümame ve Ebu İdris-i Havlanî gibi mübarek zatlardan da kıraat öğrenip, hadis-i şerif rivayet etti. Kıraatte Şamlıların imamı ve Şam'ın ilk kadısı olan Ebüdderda hazretleri, vefatından sonra yerine İbn-i Âmir'in geçmesini istedi. Ondan sonra Şamlılar İbn-i Âmir'in kıraatine göre Kur'an-ı Kerim okudular. Şam Camii'nde imam olup, Cuma namazından başka namazları kıldıran İbn-i Âmir, İdris-i Havlanî'den sonra Halife Velid bin Abdülmelik zamanında Şam kadısı oldu. Vefatına kadar aynı vazifede kaldı.
Şamlılar kıraatte kendisini imam olarak kabul edip, yıllarca arkasında namaz kıldılar. Onun kıraatine göre okuyarak ibadet ettiler. İbn-i Âmir'inkıraatini, Hişam bin Ammar-ı Sülemî ve Abdullah bin Ahmed bin Beşir bin Zekvan-ı Kureşî rivayet etti. Bu ravilerden Hişam, Eyyub-i Temimî, Arrak-ı Mısrî, Yahya-i Zemmarî vasıtasıyla İbn-i Âmir'in kıraatini öğrendi. Diğer ravisi İbn-i Zekvan da Eyyub-i Temimî vasıtasıyla onun kıraatini öğrenmiştir. Zamanımızda Sudan'ın bir kısmında Kur'an-ı Kerim, bu iki ravi vasıtasıyla gelen İbn-i Âmir'in kıraatine göre okunmaktadır.
Kendisinden; kardeşi Abdurrahman, Rebi'a bin Yezid, Abdullah bin Âlâ, Abdurrahman bin Yezid bin Cabir, Ca'fer bin Rebi'a, Muhammed bin Velid-i Zübeydî ve daha birçok âlim ilim tahsil etti. İsmail bin Abdullah bin Ebu Muhacir, Ebu Ubeydullah Müslim bin Meşkem, Yahya bin Haris-i Zemmarî gibi âlimler de ondan kıraat öğrendiler. Bunlardan Yahya-i Zemmarî, onun kıraatinin nakledenlerdendi. Âlimler, hadis ilminde de sika (güvenilir) olduğunda ittifak ederek onu övdüler. Bunlar arasında İclî, İbn-i Hibban, Nesaî ve Ebu Ehvazî sayılabilir.
Şam Ümeyye Camii'nin avlusu. İbn-i Âmir el-Yahsubî, Ümeyye Camii'nde uzun müddet imamlık yapmış ve daha sonra Şam kadısı olmuştur. Bu âlimlerden Ebu Ehvazî; “İbn-i Âmir, kıraat ilminde imam ve âlimdi. Naklettiği ilimlerde güvenilir, rivayetlerinde sağlamdı. Bilgilerini yanlışları karıştırmadan muhafaza eden arif, anlayışlı, sahip olduğu her ilimde ihtisas sahibi, Tabiîn'in ileri gelenlerinden mübarek bir zat idi. Dinî yönüyle hiçbir zaman tenkide uğramadı, rivayeti için şüpheye düşülmedi. Bir bid'ati gördüğü zaman hemen müdahale eder, işlenmesine müsaade etmezdi.” diyerek onu övmektedir.
Resulullah (Salallahü aleyhi vesellem) Vâsile bin el-Eska' Fudâle bin Ubeyd Numan bin Beşir Muaviye bin Ebu Süfyan Dinledi İmam-ı İbn-i Âmir (H.118) Hişam (H.245) İbn-i Zekvan (H.242) Meşhur yedi kıraat imamından dördüncüsü ve Şam imamı İmam-ı İbn-i Âmir hazretlerinin kıraat ilmindeki şeceresi. Parantez içindeki rakamlar şahısların hicrî vefat tarihlerini göstermektedir. Osman bin Affan (H.35) Ebüdderda (H.32) El-Mugîre bin Ebu Şihâb (H.91)
