Şafiî mezhebi fıkıh ve hadis âlimlerinden. İsmi, Kasım bin Ali bin Hasan bin Hibetullah ed-Dımaşkî'dir. Künyesi, Ebu Muhammed olup, Şam'da yetişen meşhur hadis âlimlerinden İbn-i Asakir'in oğludur. Lakabı “Behaeddin”dir. 527 (m. 1133) senesi Cemaziyelevvel ayında Şam'da doğdu. 600 (m. 1203) senesi Safer ayının dokuzuncu günü Şam'da vefat etti. Babü's-sagîr kabristanının avlusunun dışında babasının yanına defnedildi. Orada Sahabe-i Kiramdan Hazreti Muaviye'nin ve başkalarının da kabirleri vardır.
Kasım bin Ali; babasından, amcası ed-Dıyâ bin Hibetullah, dedesi Ebü'l-Fadl Yahya bin Ali Kureşî, Cemalü'l-İslam Ali bin Müslim es-Sülemî, Ebü'l-Feth Nasrullah bin Muhammed el-Masisî ve daha birçok âlimden hadis-i şerif dinleyip ezberledi. Hadis âlimlerinden Ebu Abdullah-ı Feravî ile Haristan kadısı Hasan bin Abdülmelik el-Hallal ve ikisinin tabakasından olanlar ona icazet vermişlerdir. Hadis ilminde yüksek bir ilme sahip oldu. Şam'da Sultan Nureddin Zengî tarafından yaptırılan Darülhadisi'n-Nuriyye Medresesi meşihat makamına tayini yapıldı. Vera sahibi bir zat olup, haramlara düşme korkusundan mubahların çoğunu terk ederdi. Bidatleri yok etmede çok gayretliydi. Latife yapması çoktu. Bir ara Mısır'ı ziyaret etti. Oradakiler kendisinden çok hadis-i şerif öğrendiler. Büyük bir muhaddis olan Kasım bin Ali hafız olup, yüz binden çok hadis-i şerifi senet ve metinleriyle birlikte ezberlemişti. Saduk (güvenilir) sağlam bir ravi idi. Nasırü's-sünne diye anılırdı.
Hafız Münzirî diyor ki: “Onunla Medine'de karşılaştım. Bildiği bütün hadis-i şerifleri, bana ezberinden yazdırıyordu. Sonra beni, onları aldığı asıl kaynaklarına gönderdi. Ben de kabul ettim. Onların hepsinin, öğrendiklerimin aynısı olduğunu gördüm. İbn-i Nukta dedi ki: “O, güvenilir bir ravidir.” Babasının vefatından sonra Darülhadisi'n-Nuriyye reisliğine tayin edilmişti. Bu vazifesinin karşılığı olarak hiçbir şey almadı. Hatta onun suyundan içmedi ve abdest almadı denilmiştir. Züht ve vera sahibiydi. Çok kitabı tekrar yazardı. Hatta babasının Tarih-i Dımaşk'ını çoğaltmak için iki kere yazdı. Ayrıca ona bir de Zeyl yazmaya başlamış, fakat tamamlayamamıştır.
Eserleri:
1- El-Camiu'l-müstaksa fi fedaili'l-Mescidi'l-aksa: Fedailü'l-Kuds, Fedailü Beyti'l-makdis gibi isimlerle de anılan eserin bir nüshası Bağdat'ta Hazinetü'l-evkafi'l-amme'de vardır.
2- Müntehabat min Tarihi Dımaşk: Babasının Tarihu Medineti Dımaşk'ından seçmeler yaparak telif ettiği bu eserin bazı kısımları Darü'l-kütübi'z-Zahiriyye'dedir.
3- Cüz' fi ahbari'l-Hafız İbn-i Asakir: Babasının hayat ve eserlerine dair olup Yakut ve Zehebî'nin görüp faydalandığı, ancak daha sonra kaybolduğu zannedilen eser, Selahaddin el-Müneccid tarafından bulunarak Beyrut'ta 1980'de yayınlanmıştır.
4- Kitabü'l-Cihad: Müellif, halkı Haçlılara karşı savaşmaya teşvik etmek amacıyla kaleme aldığı bu eserini 576 (m. 1180) yılında Selahaddin-i Eyyubî'ye takdim etmiştir. Eserinin başında ve sonunda Kudüs'ün geri alınması için Allah'a dua ettiğini, duasının kabul edildiğini ve 583'te (m. 1187) gerçekleşen fethe kendisinin de katıldığını söylemektedir. İki ciltten meydana gelen eserdeki rivayetlerin isnadı çok uzun tutulduğundan hacmi oldukça kabarmıştır. Bu sebeple kitap, yine müellifi tarafından El-Münteka min Kitabi Fedaili'l-cihad ve ma e'addallahü li'l-ibad adıyla ihtisar edilmiş olup bunun bir nüshası Beyazıt Devlet Kütüphanesi'ndedir.
5- Zeyl ala Tarihi Dımaşk: Babasının eserine yaptığı bir zeyil olup tamamlanmamıştır.
6- Ta'ziyetü'l-müslim an ahihi: 1991'de Cidde'de yayınlanmıştır.
7- El-Ebdalü'l-aliye: Genellikle babasının eserlerinden yaptığı seçmelerden ibarettir. İbn Asakir'in ayrıca Fedailü'l-Medine, Kitabü'l-Menasik, El-Muvafakat, El-Emali (Mecalis), Es-Sübaiyyat, Fadlü'l-Harem, Kitab li-men haddese bi-medaini'ş-Şam ve kuraha adlı eserleri kaynaklarda zikredilmektedir. Ebu Muhammed İbn-i Asakir'in yazdığı Ta'ziyetü'l-müslim an ahihi adlı yazma eserinin ikinci cüzünün unvan sayfası (sağda) ve ilk iki sayfası (solda). Eser Şam Zahiriye Kütüphanesi No: 3034'de kayıtlıdır.
