Kıraat, tefsir ve fıkıh âlimi. İsmi, Muhammed bin Abdullah bin Meymun bin İdris bin Muhammed bin Abdullah el-Abderî el-Kurtubî olup; künyesi, Ebu Bekr'dir. Doğum tarihi kat'i olarak bilinmemektedir. 567 (m. 1172) senesi Cemaziyelahir ayının 18. gününe rastlayan Salı günü Merakeş şehrinde vefat etti. Vefatında 70 yaşlarına yaklaşmış olduğu rivayet edildi.
Muhammed bin Meymun hazretleri, Kadı Ebu Bekr İbnü'l-Arabî, Ebü'l-Hasan bin Şüreyh, Abdurrahman bin Bakî, Ebü'l-Hasan bin Bazeş, Yunus bin Mugis, Ebu Abdullah bin el-Hac, Ebu Muhammed bin Attab, Ebü'l-Velid bin Reşad ve bunlardan başka âlimlerin sohbetlerinde bulunup onlardan ilim öğrendi. Kendisinden; Ebü'l-Beka el-Kadim, Ebu Zekeriyya el-Mercikî ve başka âlimler rivayetlerde bulunmuşlardır.
Merakeş'te yaşardı. Orayı vatan edinmişti. Tefsir, kıraat, fıkıh ve diğer naklî ilimlerde derin âlim olmakla beraber, bunun yanında; lügat, edebiyat, nahiv, şiir, belagat gibi edebî ilimlerde de derin bilgi sahibiydi. Fıkıh, lügat ve edebiyatta birçok meseleyi hıfzetmişti. Kıraat ve tefsir ilimlerinde de zikre şayan bir âlimdi. Çok güzel yazı yazar, çok fasih konuşur ve gayet hoş şiir söylerdi. Güzel ahlâk sahibi, mütevazi bir zattı. Herkes ile güzel geçinirdi. Tatlı latifeler yapardı. Gırnata'ya da gelmiştir. Nazım (şiir) ve nesir olarak sözleri çoktur. Bunların bir kısmı tertip edilip kitap hâline getirilmiştir.
Eserleri: Ebu Bekr Muhammed bin Abdullah, çeşitli ilimlere dair pek çok kitap tasnif etmiş olup, bazıları şunlardır:
1- Şerhü'l-Makamat li'l-Harirî,
2- Şerhu Ebyati'l-İzah li'l-Faris,
3- Muaşşerat fi'l-gazel ve şerhuha.
Ayrıca Zeccacî'nin nahiv ilmine dair olan El Cümel adlı eserine biri küçük, diğeri büyük olmak üzere iki şerh yapmıştır. Bir de şiiri vardır.
