Şafiî mezhebi fıkıh âlimi. İsmi Ahmed bin Ebu Bekr bin Rislan bin Nasir bin Salih bin Şihab bin Abdülhâlık bin Muhammed bin Müsafir el-Bülkinî el-Mahallî olup lakabı Şihabeddin'dir. 767 (m. 1366) senesinde Bülkine'de doğdu. 844 (m. 1440) senesi Cemaziyelevvel ayı, onüçüncü Pazartesi günü ikindi vaktinde, el-Mahalle'de vefat etti. Sabiha kabristanına defnedildi. Cenaze namazını oğlu Ömer kıldırdı.
İbn-i Rislan henüz beş yaşında iken, babası vefat etti. Annesi ile birlikte el-Mahalle denilen şehre yerleştiler. Önce Kur'an-ı Kerim'i ezberledi. Daha sonra Kahire'deki amcası Siraceddin'in yanına gitti. Orada tahsiline devam edip El Umde, El-Muharrer ve İbn-i Malik'in Elfiye'sini ezberledi. Minhac'dan bazı bölümleri okudu. Feraiz ilmi ile ilgili meseleler çözdü. Fıkıh usulü okudu. Salihiyye imamından ve Muhib bin Hişam'dan nahiv ilmini öğrendi. El-Ebnasî ve Kadı Nasireddin bin el-Müylak, el-Bedr et Tanbezî'nin derslerinde bulundu. Şihabeddin el-Ezraî'den okudu. Ebi'l-Yümn bin el-Küveyk el-Mu'in Abdullah el-Fersisî ve İbnü'l-Mülakkın'dan hadis-i şerif dinledi.
784 (m. 1382) senesinde el-Mahalle şehrine döndü. Orada kadılık yapan el-İmad el-Barinî'den fıkıh ilmini tamamladı. Kadı el-İzz Abdülaziz bin Süleyman'ın yerine vekâleten kadı naipliğinde bulundu. Bir ara Kahire'ye amcaoğlu Celaleddin el-Bülkinî'nin yanına gitti. El-Mahalle baş kadılığı yaptı. Feraiz ilmine dair kitap yazdı. Eserine Er-Ravdatü'l-Erida fî kısmi'l-farida adını verdi.
İbn-i Rislan, fıkıh ilminde mahir, vakur, akl-ı selim sahibi bir zat olup “Deha” diye vasfedildi. İlmi, güzel ahlâkı ve adaleti sebebiyle otuzdan fazla kimse onun vasıtasıyla Müslüman oldu.
