Şafiî mezhebi fıkıh âlimlerinden. İsmi Ahmed bin Muhammed bin Salih bin Osman bin Muhammed bin Muhammed'dir. Künyesi Ebü's-Sena olup lakabı Şihabeddin'dir. İbn-i Salih olarak meşhur olmuştur. Nisbeti el-Mahyevî'dir. Ona Sıbtü's-Süudî de denilmektedir. 820 (m. 1417) senesinde Mısır'da, Kahire civarındaki Hüseyniyye'de doğdu. 863 (m. 1459) senesinde Kahire'de vefat etti ve orada defnedildi.
Hüseyniyye'de doğan İbn-i Salih hazretleri, orada büyüdü ve Kur'an-ı Kerim'i ezberledi. Orada Umde, Minhac ve Cem'u'l-Cevami' adlı eserleri, İbn-i Malik'in Elfiye'sini, Hanavî'nin Mukaddime'sini ve Telhis adlı eseri ezberledi. Ezberlediklerini İbn-i Hacer-i Askalanî ve Muhib bin Nasrullah ve Mecdüddin el-Bermavî gibi zatlara arz etti. Onlar da ona icazet verdiler. Kayatî'den; fıkıh, sarf ve usul ilimlerini tahsil etti. Fıkıh ilmini ve fıkıh usulünü el-Venaî'den de okudu. Kelam ilmini Şemnî'den, Arabî ilimleri Hanavî'den tahsil eden İbn-i Salih hazretleri, Fakih en-Nisabe'den de fıkıh ilmini öğrendi. Uzun müddet İzzeddin bin Abdüsselam el-Bağdadî ve Alaeddin es-Siramî'den de me'ani, beyan ve sarf ilimlerini okudu. Mantık ilmini Ebü'l-Kasım en-Nuseyrî'den okudu. Bunların haricinde, diğer ilimleri de başka âlimlerden tahsil etti.
Edebî ilimlerde yüksek derecelere ulaştı. Zamanının edip ve şairleri onunla boy ölçüşemez hâle geldiler. Normal konuşurken dahi, kafiyeli ve şiir şeklinde konuşurdu. Nesirleri de me'aniye uygundu.
İbn-i Salih, daha sonraları Kahire'de Eşrefiye Medresesi'nde fıkıh dersi okutmakla vazifelendirildi. Bu arada bazı mescit ve camilerde hadis ilmini de okutuyordu. Mencekiyye Camii'nde hatip olarak da vazife yapan İbn-i Salih hazretleri, gayet zeki olup hadiseleri çok süratli idrak ederdi. Kuvvetli bir hafızaya sahip olan bu zat, hoş sohbet olduğu gibi boş söz konuşmaktan da çok sakınırdı.
İlim öğrenmek ve öğretmekle ömrünü geçiren İbn-i Salih hazretlerinin, Akaid-i Nesefî'yi manzum olarak yazdığı bir eseri vardır.
