Hanbelî mezhebi fıkıh ve hadis âlimi. İsmi Ali bin Hüseyin bin Urvetü'l-Meşrıkî olup künyesi Ebü'l-Hasan'dır. İbn-i Urve diye meşhur oldu. 758 (m. 1357) senesinde Şam'da doğdu. 837 (m. 1434) senesi Cemaziyelahir ayının on ikisinde, Pazartesi günü Şam'a bağlı Mescid-i kadem denilen yerde vefat etti. Cenaze namazında kalabalık bir cemaat hazır bulundu.
İbn-i Urve, Kur'an-ı Kerim'i ezberledi. Fıkıh ilmini öğrenip üstün bir dereceye yükseldi. Kemaleddin bin Nehhun, el-Mahyevî Yahya bin Rahabî, Ömer bin Ahmed Cürhümî, Şemseddin bin Ahmed, İbn-i Muhammed bin Ebi'z-Zehr Tarayifi, İbn-i Şemseddin Muhammed bin İskenderî, İbn-i Sıddîk, Ebi'l-Mehasin Yusuf bin Sayrafî, Muhammed bin Muhammed bin Davud ve başkalarından hadis-i şerif ilmini tahsil etti. Şam civarında Mescidü'l-kadem'de ibadetle meşgul oldu. Çocuklara ders okutup ilim ve edep öğretti.
Bunun yanında kıymetli eserlerinin telifiyle meşgul oldu. Buharî'nin babları üzere Müsned-i Ahmed ibni Hanbel'i tertip etti. "El-Kevakibü'd Dürari fî tertibi Müsnedi'l-İmam-ı Ahmed alâ Ebvabi'l-Buharî" diye isimlendirdi. Sonra onu yüz yirmi cüz hâlinde şerh etti. Çok kimseler ondan ilim öğrendi. Cami-i Ümeyye'de hadis-i şerif dersi okuttu.
İbn-i Urve'nin meşhur eseri "El-Kevakibü'd-Dürari fî tertibi Müsnedi'l-İmam-ı Ahmed alâ Ebvabi'l-Buharî"adlı eserinin 85. cildinin yazma ilk iki sayfası. Eser Mısır Hizanetü'l-Hidiviyye Kütüphanesi no: Umumi 67214'de kayıtlıdır.
İbn-i Urve, züht ve vera sahibiydi. Yalnızlığı seçip ibadetle meşgul oldu. Aza kanaat eder, kazancına güvenmezdi. Uzun emelli değildi. Kimseden bir şey kabul etmez, alın teriyle kazandığı şeyden yerdi. Çok sabırlı idi. Kendisine yapılan eziyet ve sıkıntılara karşı sabrederdi.
