Hadis âlimi, zahit. İsmi İbrahim bin Abdurrahman bin İbrahim bin Sa'dullah bin Cema'a bin Ali bin Cema'a bin Hazim el-Kenanî el-Hamevî el-Kudsî'dir. 708 (m. 1308)'de doğdu. 764 (m. 1363)'te vefat etti.
Şeref ibni Asakir, Mekke'de İzzeddin bin Muhammed bin Ebu Bekr bin Halil ve başka âlimlerden hadis-i şerif dinledi. İbrahim bin Abdurrahman'dan da oğlu İsmail, el-Hüseynî ve İbn-i Sina, Mecdüddin Firuzabadî ve daha başka birçok âlim hadis-i şerif rivayet ettiler. Babasından, dedesinden ve amcası Ebü'l-Feth Nasrullah bin Cema'a'dan kendisine intikal eden hırkayı teberrüken giyerdi. Hatiplik vazifelerinde de bulundu.
İbrahim bin Abdurrahman, dünyadan tamamen ilgisini keser, vakitlerini ibadetle, Allahü Teâlâ’ya kulluk yapmakla geçirirdi. Yani zahit idi. Camilerin yakınında ikamet eder, geceleri çok ibadet ederdi. Onun bu durumu ile ilgili bir kerameti şöyle anlatılır: “İbadet etmek için Mescid-i Aksa'ya gece yarısı gelirdi. O geldiğinde, mescidin kapıları kendiliğinden açılırdı.”
İbn-i Rafi' der ki: “İlmi çoktu. Allahü Teâlâ’nın emirlerine uymak için çok dikkat eder, çok ibadet ederdi. Kadri yüce bir zattı.”
El-Hüseynî de şöyle der: “İbrahim bin Abdurrahman, zamanının zahidi olup çok ibadet eder, haramlardan ve şüpheli şeylerden çok sakınırdı.”
