Hanbelî mezhebi fıkıh âlimlerinden. İsmi İbrahim bin Ali bin Ahmed bin Fadl'dır. Künyesi Ebu İshak'tır. Vasıtî nisbeti ve Takıyyüddin lakabı ile meşhur oldu. Züht ve takva sahibi olup zamanın kutbu, Şam eyaletinin bereketi sayılan salih bir zattı. 602 (m. 1205) yılında doğdu. 692 (m. 1293) senesinin Cemaziyelahir ayının ondördüncü Cuma günü vefat etti. Cumartesi günü, cenaze namazı görülmemiş bir kalabalık tarafından kılındı. Âlimler, kadılar, emirler, devletin ileri gelenleri cenaze namazında hazır bulundular.
Zahiriyye Medresesi
İbrahim bin Ali hazretlerinin baş müderris olduğu Şam'daki Zahiriyye Medresesi.
Şam'da İbn-i Harestanî, İbn-i Benna, İbn-i Melaib, İbn-i Celacilî, Şems el-Attar es-Sülemî, Musa bin Abdülkadir, Şeyh Muvaffakuddin, İbn-i Ebu Lakame ve başka âlimlerden hadis-i şerif dinledi. Büyük hadis kitaplarından ve cüzlerinden hadis ilmi ile ilgili çok mesele öğrendi. Kendisi birçok kitap okudu ve okuttu. Es'ad bin Ravh, Aişe binti Ma'mer, Zahir es-Sekafî, İbn-i Taberzed, İbn-i Sekine, İbn-i Ahdar gibi İsfehanlı, Bağdatlı birçok âlimden icazet aldı.
Bağdat'ta; Ebü'l-Feth bin Abdüsselam, İbn-i Cevalikî, Dahirî, Ömer bin Kerem, Ali bin Nurendaz, Sühreverdî, Ebu Mansur bin Afice, Ebu Nasr en-Nursî, İbn-i Zebidî ve daha birçok âlimden hadis-i şerif dinledi. Halep'te Abdurrahman bin Ulvan'dan, Harran'da Ahmed bin Selame en-Neccar'dan, Musul'da Mahmud bin Ebü'l-Izz bin Şatıbî'den ve diğerlerinden hadis-i şerif dinledi. Hanbelî mezhebinin fıkıh bilgilerinde derin bir âlimdi. Medresetü's-sahibiyye'de 20 sene ders okuttu. Ayrıca Ebu Ömer Medresesi'nde de ders verdi. Ömrünün sonunda, Darülhadisi'z-zahiriyye meşihatına (baş müderrisliğine) tayin edildi. Burada bir müddet hadis okuttu. Allahü Teâlâ’nın ilim ve amel bakımından en hayırlı kullarından birisiydi.
İmam-ı Zehebî diyor ki: “Allame Kemaleddin Zemlikanî'nin, el yazısıyla onun hakkında yazdıklarını gördüm. Diyordu ki: “Kadr-ü kıymeti yüksek, kalblere heybet veren ve gece gündüz ibadete devam eden, başkasının tahammül edemeyeceği sıkıntılara katlanan, nefsinin arzularına kapılmayan, kendisini inkâr edenlere aldırmayan, hastaları ziyaret eden, cenazeleri teşyi' eden, Allahü Teâlâ’nın kıymet verdiği şeyleri tazim eden bir âlimdi. İnsanları Ehl-i Sünnet ve'l-cemaat itikadına çağırır, bir kimsenin itikadında bir bozukluk görünce hemen onu düzeltmeye çalışırdı. Vefat ettiğinde, cenaze namazı görülmeye değer bir şekilde kalabalık oldu.”
Birzalî diyor ki: “Çok hadis-i şerif rivayet eden, çok ibadet eden bir zattı.”
İbn-i Receb diyor ki: “Çok hadis-i şerif rivayetinde bulundu. Kendisinden de çok kimse hadis-i şerif rivayet etti.”
