Herat'ta yetişen Şafiî mezhebi fıkıh âlimi. Künyesi, Ebu Sa'id olup; ismi, İsmail bin Abdülvahid bin İsmail bin Muhammed el-Buşencî'dir. İsmail Buşencî, Herat'ta 461 (m. 1069) senesinde doğdu. 536 (m. 1142) senesinde doğduğu yerde vefat etti.
İsmail Buşencî, faziletli, ihsanı bol, marifet sahibi ve Şafiî mezhebinin inceliklerine vâkıf, hâli güzel, çok ibadet eden, devamlı zikreden, aza kanaat eden, vakarlı, gece gündüz din-i İslam'a hizmet için çalışan, sünnet-i seniyye üzere bir hayat süren, hükümdarlara ve makamlarına iltifat etmeyen, dünyanın malına ve mülküne değer vermeyen bir zattı.
İsmail el-Buşencî, Nişabur'da Ebu Salih el-Müezzin, Ebu Bekr bin Halef eş-Şirazî'den hadis-i şerif dinledi. Hacca gitmek sebebiyle uğradığı Bağdat'ta, Ebu Ali bin Nebhan, Ebü'l-Kasım bin Beyan er-Rezzaz ve başkalarından hadis-i şerif dinledi ve rivayette bulundu.
İbn-i Abdülkadir onun hakkında; “Ömrünü Allahü Teâlâya ibadetle geçirdi. O fakih, münazara ilmini iyi bilen, müderris ve zahit idi.” demektedir.
İbn-i Rafiî, Kitabü'l-Cami'de; “İsmail Buşencî ilmin inceliklerine vâkıf bir imam idi. Herat'ta vefat etti.” diye yazmaktadır.
Eserleri
İsmail Buşencî, Şafiî mezhebi hakkında kitaplar tasnif etti. Yazdığı eserlerden bilinenleri, El-Müstedrek fî fürui'ş-Şafiî ve El-Cehru bi'l-Besmeleti'dir.
