Şafiî mezhebi âlimlerinin büyüklerinden. İsmi Ali bin Ahmed bin Takıyyüddin olup nesebi Eshab-ı Kiram'dan Ebu Sa'id Hudrî'ye ulaşır. Kabbanî diye meşhur oldu. 1134 (m. 1722) senesinde Mekke-i Mükerreme'de doğdu. 1221 (m. 1806) senesi Recep ayının yirmi yedinci gecesi Mısır'da vefat etti. Camiu'l-Ezher'de cenaze namazı kılınıp Vezir kapı'da kardeşinin medfun olduğu kabristanlığa defnedildi.
Kabbanî, 1171 (m. 1757) senesinde babası ve kardeşi Seyyid Hasan ile birlikte Mısır'a gitti. Bir müddet sonra kardeşi vefat etti. Vefatına çok üzüldüler. Babası ile birlikte Mekke-i Mükerreme'ye döndüler. Kabbanî, bundan sonra ilim tahsiline başladı. Pek çok ilim kitabı satın aldı. Zamanın büyük âlimlerinden istifade etmeye başladı. Aynı zamanda ticaretle de meşgul oldu. Âlim bir zat olan babasından ve Mekke-i Mükerreme'de asrının önde gelen âlimlerinden olan Şeyh Uşmavî, Şeyh Hafnî, Şeyh Adevî ve başkalarından çok istifade etti. Edebî ilimleri babasından, Şeyh Ali bin Taceddin Mekkî, Şeyh Abdullah el-İtkavî ve başka zatlardan öğrendi.
Kabbanî, kendini ilme verince ticaret işlerini oğluna bıraktı. Kendisi evinde ilmî çalışmalarla meşgul oldu. İlminden istifade için evine gelip giden çok olurdu.
Eserleri
Yazmış olduğu kitaplardan bazıları şunlardır:
1- Nefhu'l-ikmam alâ manzumetihi fî ilmi'l kelam,
2- “Remlî” üzerine takriri,
3- Divan-ı şi'r.
Acaibü'l-asar; cilt-3, sh. 45 El-A'lam; cilt-4, sh. 260 Esmaü'l-müellifîn; cilt-1, sh. 772 Mu'cemü'l-müellifîn; cilt-7, sh. 17
