Kelam, fıkıh ve usul âlimlerinden. İsmi Abdullah bin Halil bin Ferec bin Sa'id olup nisbeti Makdisî veya Dımaşkî'dir. Şafiî mezhebinde olup Kale'î diye bilinmektedir. 760 (m. 1359)'da Şam Kalesi'nde doğdu. 833 (m. 1430)'da Şam'da vefat etti. Babü's-sagîr Kabristanı'na defnedildi.
Babasının yanında ve terbiyesinde büyüdü. Kur'an-ı Kerim'i ezberledi. Bundan sonra diğer dinî ilimleri öğrenmekle meşgul oldu. İbn-i Serişi, İbn-i Cabî ve bunlardan başka âlimlerden ilim tahsil etti. Yine Mısır'a gidip oranın büyük âlimlerinden de ilim öğrendi. Arabî dil bilgilerinde, hadis ve fıkıh ilminde âlim oldu. Çok hadis-i şerifi ezbere bilirdi.
Aynı zamanda kelam ilminde de çok büyük âlimdi. Şam'daki El-Akıbetü'l-kebire isimli zaviyesinde ders verirdi. İlmî eserleri çok güzel açıklardı. Bu sebeple haftada iki gün derslerine çok kalabalık topluluk katılırdı. Uzun bir müddet Mekke'de ikamet etti. Burada iken bazı kitaplar yazdı. Sonra Şam'a geldi. Vefatına kadar burada yaşadı.
Burhan el-Bika'î der ki: “Hocamız âlim-i Rabbanî, kalb ile ilgili batın ilimlerinde ve kelam ilminde çok büyük âlimdi. Fıkıh, nahiv ve başka ilimleri de iyi bilirdi. Çok zeki ve kuvvetli hafıza sahibiydi. Vaazlarında çok güzel ve tesirli konuşurdu.” El-Bika'î yetiştirdiği büyük âlimlerdendir.
Eserleri: Kıymetli birçok eser yazdı. Bunlardan bazıları şunlardır:
1- Menaru Sübüli'l-Hüda ve Akidetü ehli't-Tüka
2- Tuhfetü'l-müteheccid ve Gunyetü'l-müteabbid
