Hadis, kıraat ve Hanbelî mezhebi fıkıh âlimlerinden. İsmi, Sabit bin Mansur bin Mirek; künyesi, Ebü'l-İzz'dir. Bağdat'a Vasıt yoluyla bir günlük mesafede ve Dicle Nehri kenarında bulunan “Keyl” köyündendir. Bu sebeple, oraya nisbetle “Keylî” denilmiştir.
Hadis-i şerif işittiği zatlar: Ebu Muhammed Temimî, Ebü'l-Ganaim bin Ebu Osman, Ganem bin Hüseyin ve Taberzed, Nasr bin Batr, Hüseyin bin Talha ve diğer âlimlerdir. Çok hadis-i şerif dinleyip, yazmıştır. Çeşitli ilimlerde zamanının âlimlerinden icazetler almıştır. Kendisinden pek çok kimse rivayette bulunmuştur. Bunlardan bazıları; es-Silefî, Mübarek bin Ahmed el-Ensarî, İbnü'l-Cevzî ve diğer âlimlerdir. İbnü'l-Cevzî onun hakkında şöyle demiştir: “Dinin emirlerine tam uyan, sağlam ve isnatları doğru olan bir zattı. Vefatından önce kitaplarını vakfetmiştir.”
Es-Silefî de onun hakkında şöyle demiştir: “Hanbelî mezhebinde fıkıh âlimiydi. Çok ilmi meseleler yazdı. Bizimle birlikte hadis-i şerif dinledi. Biz onunla çok âlimin dersinde karşılaştık, ilimde sağlam ve heybetliydi.”
İbn-i Neccar, 528 (m. 1114) senesi Zilhicce ayının 17'sinde vefat ettiğini ve Ahmed bin Hanbel hazretlerinin bulunduğu kabristana defnedildiğini bildirmiştir. Cenazesinde birçok hadis âlimi ve kalabalık bir cemaat bulunmuştur.
