Nakşî şeyhlerinden. Antalya Akseki'nin Manavul Köyünde 1240 (m. 1844) yılında doğdu. Köyünde biraz okuduktan sonra Konya Karatay Medresesine gelir. Babası Süleyman Efendi de Konya'ya yerleşir. Konya'da iken annesi vefat eder. Babasının hocası, Süleyman Efendiyi Çumra ilçesinin Apasaraycık köyünden evlendirir.
Hacı Hüseyin Efendi bir yandan okurken üç aylarda köylere imamlık yapmak için gitmiştir. Bazı köylerde yer bulamamış, sonunda Kuşu köyüne gelip arkadaşı Mustafa ile Nurullah Efendiye misafir olmuş. Halil Efendinin yardımı ile bu köyde vazife aldı. Ramazan boyunca orada vazife yaptı.
Köylü onları çok sevdi ve ertesi sene de gelmesini istedi. Hüseyin Efendi ertesi sene de gitti ve orada dört tane talebe yetiştirdi. Bu arada Ödemiş'te medhini duyduğu bir âlimden ders almak için Ödemiş'e gitti. Yanında dört talebeyi de götürdü. Ödemiş'te okurken askerliği çıktı ve oradan askere gitti. 93 Osmanlı-Rus harbine katıldı. Askerden sonra İzmir'e geldi. İzmir'de Kuşulu Bedir Ağa ile karşılaştı. Onların ısrarı ile 1298 (m. 1881) yılında Kuşu'ya gelip orada medrese kurdu. Bu arada Bedir Beyin kızı ile istihare neticesi evlendi. Ondan dört çocuğu oldu. Hanımı vefat edince iki defa daha evlendi. Toplam yedi çocuğu oldu.
Nakşî yolunu Seydişehirli Hacı Abdullah Efendi'den almıştı. Devamlı talebe yetiştirirdi. Boş kaldımı çevre köylere gider insanlara nasihat ederdi. Cuma namazlarını büyük camide kıldırır, diğer vakitleri kendi mescidinde kıldırırdı. Medresesinde 150 talebeden aşağı olmazdı. Tek başına okuturdu. Uzun boylu, kahverengi gözlü, uzun burunlu, söbe yüzlü idi. Selendi'de hastalandı. Kuşu'da üç ay yatıp 1338 (m. 1918) yılında vefat etti.
Hacı Hüseyin Efendi şiir de söylerdi. Bir tanesi şöyledir:
Mavera-i alem fanidir Baki Hu
Bunlarda vaki cümle eşya fanidir, Baki Hu
Cümlenin maksudu yoktur ancak Baki Hu
Hu'dan muradım başka değil illa Hu
Hüseyin Hüsni kelamıdır bu
Aşkım başka yoktur illa Hu.
