Şafiî mezhebi fıkıh ve usul âlimlerinden. İsmi Muhammed bin Abdüssamed bin Abdülkadir bin Salih olup Kutbüddin diye bilinir. 653 (m. 1255)'te doğup Kahire'de 722 (m. 1322) senesi Zilhicce ayında vefat etti. Karafe Kabristanı'na defnedildi.
Büyük bir âlim olup Şafiî mezhebine ait fıkhî hükümleri çok iyi bilirdi. Usul konularında da mütehassıstı. Ali bin Nasrullah es-Savvaf, Ebrukî, Dimyatî ve başka âlimlerden hadis-i şerif dinledi. Zahir Kazvinî, Takıyyüddin ibni Rezin'den fıkıh ilmi tahsil etti. Fıkıh ve diğer ilimlerde ileri gelen âlimlerden oldu. Hüsamiyye ve Fadıliyye medreselerinde ders vererek talebe yetiştirdi. Talebelerine karşı iltifatlarda bulunur, onların iyi yetişmeleri için çok gayret sarf ederdi. Bir müddet Beytülmal işlerini yürüttü. Yine Kahire'de kadılık vekâletinde de bulundu. Sübkî onun için; “Büyük bir fıkıh âlimiydi. Çok âlim yetiştirdi.” demektedir.
Dine bağlı olup çok hayır işleyen bir zattı. Çok mütevazıydı. Allahü tealanın büyüklüğünü, nimetlerini, ahireti düşünerek çok ağlardı.
Eserleri: 1- Tashihü't-taciz, 2- Ahkâmü'l-baz, 3- İstidrakat alâ tashihi't-Tenbih, 4- Muhtasaru Kıt'atin mine'r-Ravda.
