Evliyanın büyüklerinden. Ebu Hafs Nişaburî'nin talebelerinden olup, Nişabur'un önde gelen âlim ve velilerden idi. Hocasının vefatından sonra, Ebu Osman Hirî'nin sohbetlerine devam etti ve vefatına kadar da onun yanından ayrılmadı. Hamdun el-Kassar, Selma el-Barusî, Ali Nasrabadî ve daha birçok âlimlerle sohbet etti. 303 veya 304 (m. 915, 916) yılında Nişabur'da vefat etti. Hocası Ebu Hafs'ın yanına defnedildi.
Mahfuz bin Mahmud hazretleri buyurdular ki: “Kim bir Müslüman kardeşi için bir kötülük düşünürse, asıl kötülüğe kendisi düşer.” “İnsanların hayır yönünden en üstünü, gönlü Müslümanlara en çok yönelendir.” “Halkı terazinde tartma, kendi nefsini Müminlerin terazisinde tart. Böylece onların üstünlüğünü, kendi iflasını anlarsın.” “Kendi nefsini iyi gören kimse, insanlardan gelen kötülüklere mübtela olur. Kendi nefsinin ayıbını gören kimse, insanların kötülüklerden emin olur.” “Amelin ihlasla, İhlasın ise Allahü tealadan başka her türlü güç ve kuvvetten uzaklaşman ile doğru olur.” “Alın yazısını okumak isteyen, yaptığı amellerin doğru olup olmadığına baksın.”
