Hadis, fıkıh ve kelam âlimi. Künyesi, Ebü'l-Kasım olup; ismi, Mahmud bin Mübarek bin Ali bin Mübarek bin Hasan bin Bahire'dir. Aslen Vasıtlı olan bu âlim, 517 (m. 1123) yılında doğdu. İlmî faaliyetlerini bilhassa Bağdat'ta sürdürdü. İlim öğrenmek için, Şam'a ve Horasan taraflarına da giden Mahmud bin Mübarek, Şafiî mezhebi fıkıh âlimlerinin önde gelenlerinden oldu. Hayatının sonlarına doğru Bağdat'tan Hemedan'a gitti ve orada 592 (m. 1196) yılında vefat etti.
Mahmud bin Mübarek, fıkıh bilgisini Ebu Bekr el-Ürmevî, el-Kasım bin Ebü'l-Feth el-Irakî ve Ebu Mansur er-Rezaz'dan; kelam ilmini ise, Ebü'l-Fütuh el-İsferainî Abdüsseyyid bin Ali ez-Zeytunî'den öğrendi. Aynı zamanda hadis ilmiyle de meşgul olan Mahmud bin Mübarek, zamanının büyük âlimlerinden Ebü'l-Kasım Hibetullah bin el-Husayn, Ebu Bekr Muhammed bin Abdülbakî, Abdülvehhab bin el-Enmatî, İsmail ibni es-Semerkandî'den ve Ali bin Abdüsseyyid bin Sabbag'dan hadis-i şerif dinledi.
İbn-i Neccar, onun hakkında; “Mahmud bin Mübarek, usul, füru, cedel, ilm-i kelam, ilm-i mantıkta zamanının en önde gelenlerindendi. Öyle ki, onun büyüklüğü çok uzak memleketlere kadar yayıldı.” demektedir.
Mahmud bin Mübarek, 587 yılının sonunda Vasıt'a geldi ve dört yıl ders okuttu. Sonra Bağdat'a döndü ve devrin en tanınmış medresesi olan Nizamiye Medresesi'nde birçok talebeye ilim öğretti. Mahmud bin Mübarek birçok eserler yazdı. Maktelü'l-İmam el-Hüseyin ibni Ali yazmış olduğu eserlerden biridir.
