Tabiîn'den hadis ve kıraat âlimi. Künyesi Ebü'l-Mugire; ismi Mansur bin Zazan el-Vasıtî es-Sekafî'dir. Aslen Vasıtlı olan Mansur bin Zazan'ın doğum tarihi kesin olarak belli değildir. 129 (m. 746) yılında Vasıt'ta taundan (vebadan) vefat etmiştir.
Mansur bin Zazan sıkı (güvenilir, sağlam) bir ravi idi. Hadis-i şerifi şitip, rivayet ettiği âlimler, Enes bin Malik, Ebü'l-Aliye, Atab bin Ebu Rebah, Muhammed bin Sirin, Meymun bin Ebu Şubeyb, Muaviye bin Kurre, Hamid bin Hilal, Katade bin Diame, Amr bin Dinar, Hakem bin Uteybe, Abdurrahman bin Kasım, Muhammed bin Velid bin Müslim el-Anzî ve diğer âlimlerdir.
Kendisinden ise kardeşinin oğlu Müslim bin Sa'id el-Vasıtî, Habib bin Şehid, Cerir bin Hazım, Halef bin Halife, Ebu Hamza es-Sükkerî, Ebu Avane ve bazı âlimler hadis-i şerif rivayet etmiştir.
Mansur bin Zazan bütün gününü ibadetle geçirirdi. Muhalled bin Hüseyin onun için; “Mansur bin Zazan her gündüz ve gece Kur'an-ı Kerim'i hatmediyordu.” buyururken, Ebu Avane ise şöyle bildirmektedir: “Mansur bin Zazan'a bugün ölümlü eğik kapı da denilse, yaptığı ibadetten fazlasını yapamazdı. Çünkü o, bütün zamanını Allahütealaya ibadetle geçirirdi.”
El-İclî, Mansur bin Zazan'ın salih bir kimse, sıkı ve kıraatte pek kabiliyetli bir âlim olduğunu zikretmektedir.
Yine aynı zat şöyle anlatır: “O akşam ile yatsı arasında okuyup Kur'an-ı Kerim'i Ramazan ayında iki defa hatmederdi. Sonra namazda durmadan önce, Şuarâ suresine kadar okurdu. O Ramazan ayında, yatsıyı gecenin dörtte biri gelinceye kadar geciktirirdi.”
Mansur bin Zazan, camiye gidince direğin yanından namaz kılıp, Kur'an-ı Kerim'i hatmettikten sonra Hasan-ı Basrî ve talebelerinin yanına gider, onlarla sohbet ederdi.
O; “Vallahi ben, yanımda oturan herkesle cihat halindeyim! Onunla yanımdan ayrılıncaya kadar savaşıyorum. Çünkü nerede ise o, gerçek dostumla benim arama düşmanlık sokacak. Gıybet etmiş birisinin gıybetini bana ulaştırmaktan kendisini alamayacak da bu yüzden ben sıkıntıya uğratacak.” buyurmuştur.
Mansur bin Zazan birçok hadis-i şerif rivayet etmiştir. Hasan-ı Basrî'den rivayet ettiği hadis-i şerifte Peygamberimiz; “Haya imandandır, imanı olan Cennet'tedir. Fuhuş, kötülüktür. Kötüler Cehennem'dedir.” buyurdu.
Haris el-İclî'den rivayet ettiği hadis-i şerifte ise Peygamberimiz; “İslam dini beş şey üzerine kurulmuştur; Şehadet getirmek, namaz kılmak, zekat vermek, Ramazan'da oruç tutmak ve hacca gitmek.” buyurdu.
Muaviye bin Kurre'den rivayet ettiği hadis-i şerifte ise Peygamberimiz; “Ben ümmetimin çokluğu ile övünürüm.” buyurdu.
“Cehennem'e atılan bazı kimselerin kokusundan Cehennem halkı bunalır. Bunlar; “Yazıklar olsun size! Dünyadaki günahınız ne idik bizim cezamız bize yetmiyormuş gibi, bir de sizin kokunuzun cezasını çekiyoruz.” deyince onlarda; “Biz, ilmi kendilerine fayda vermeyen âlimleriz.” derler.”
