Hadis âlimi. İsmi Abdullah bin Muhammed bin Halef bin İsa bin Asas bin Yusuf bin Bedr el-Hazrecî el-İbadî olup künyesi Ebü's-Siyade el-Matarî, lakabı Hafız Afifüddin'dir. 698 (m. 1299) senesinde doğdu. 765 (m. 1363) senesi Rebiulevvel ayında Medine-i Münevvere'de vefat etti.
Matarî, ilim öğrenmek için çok yerler dolaştı. Medine'de Kadı Ömer bin Ahmed es-Sudî'den, Mekke'de Er-Rıda et-Taberî'den, Mısır'da Elvani ve ed-Debbusî'den, İskenderiyye'de İbn-i Mahluf'tan, Şam'da Kasım bin Muzaffer ve Ebü'l-Abbas el-Hicar'dan, Bağdat'ta Ed-Devalibî ve başka âlimlerden hadis-i şerif dinledi ve ilim öğrendi. İlmî yolculuklarında çok sıkıntı çekti. Fakat buna aldırmadı. Bunun meyvesi olarak, ilimde üstün bir dereceye kavuştu. Kendisinden çok kimseler ilim ve ahlâk öğrendiler. El-Birzalî, Ez-Zehebî, El-Hüseynî ve birçok âlim ondan hadis-i şerif dinleyip ilim öğrendiler.
Ez-Zehebî onun hakkında; “Matarî'den çok kimseler ilim öğrendi. Onun anlayışı kuvvetli, zekası üstündü. Çok yerler dolaştı. Hadis-i şerif dinlemek için; Şam, Mısır ve Irak'a gitti. Bu yolculuklarında bazı sıkıntılarla da karşılaştı. 742 (m. 1341) senesinde evi ve eşyaları elinden alındı. Hapse atıldı. Sonra serbest bırakıldı.” demektedir.
Zeyneddin ibni Receb de onun hakkında; “Matarî, asrının en büyüğü, hafız, güzel ahlâk sahibi, çok ibadet eden bir zattı. İlim ehlinin aradığı bir kaynak, bir menba oldu.” demektedir.
Sübkî ise şöyle demektedir: “747 (m. 1346) senesinde hacca gittiğimde, Hafız Afifüddin Matarî ile görüştüm. Onu şiirimde methettim. Yazdığım şiir şöyledir: Hafızın her işi, ameli Allah içindir. Üzerine inciler saçılmış kimse misali, faydaları kendisinde toplamış bir zattır. O her türlü çirkinlikten, haramdan, günahtan temiz ve uzaktır.”
Matarî'nin yazmış olduğu eserlerden biri, El-A'lam fî men dehale'l-Medinete mine'l-a'lam'dır.
