Doğu Anadolu'da yetişen evliyanın meşhurlarından. Babası Seyyid Abdülaziz hazretleridir. 1270 (m. 1854) senesinde Yukarı Doğubayezid'de doğdu. 1332 (m. 1914) de yine orada vefat etti. Tasavvufta yüksek hâller ve kerametler sahibi mübarek bir zattı. Kabri Yukarı Doğubayezid'de aile kabristanındadır.
Geceleri parmaklarından sızan ışıkla yazı yazardı. Bu kerametini görenler bu ışıkta satırları sayardık demişlerdir. Zaif ve nazik yapılı bir zattı. Soğuktan sıcaktan mütessir olurdu. Ekseriya evinde oturur ilimle meşgul olurdu. Neden çıkmadığı sorulunca; “Herkes fasulyeden patatesten söz ediyor. Allahü tealadan bahseden kalmadı.” buyururdu. Geceleri de uyumazdı. Oğlu Abdülhakim Efendi; “Ben babamı hiç yatakta görmedim.” demiştir. Seyyid Abdülhakim Arvasî hazretleri Doğubayezid'e akraba ziyareti ve irşad faaliyeti için her gidişinde Seyyid Mehmed Emin'in evinde misafir olurdu.
ANNEN VE BABAN EVLİYA İDİLER
Çok tatlı sohbetler ederlerdi. Bir defa gidişinde Mehmed Emin Efendinin bir oğlu dünyaya geldi. Ona muhabbetlerinin çokluğundan bu bebeği kucağına alıp ismini kendi ismi gibi Abdülhakim koyup, hayır dua etmişlerdir.
Seyyid Mehmed Emin Efendi ve hanımının Ahmed Hani Türbesindeki kabirleri. Duvar dibindeki Mehmed Emin Efendi'nin sandukası.
Mehmed Emin Efendi'nin eserleri ve mevcut kitapları Rus işgali sırasında yakılıp tahrip edilmiştir. Malları ve hayvanları da Ermeniler tarafından talan edilmiştir. Seyyide Vesile ve Hadice adında iki kızı ve Seyyid Abdülkadir, Muhammed Musa, Abdülaziz (Baba Efendi), Abdülaziz, Abdurrahim, Abdullah (I) ve Abdullah (II) isimlerinde oğulları vardı.
