Evliyanın büyüklerinden. İsmi Muhammed bin Hasan bin Merzuk olup künyesi Ebu Abdullah'tır. Doğum tarihi bilinmemektedir. 721 (m. 1321)'de vefat etti. Merzukiyye'ye defnedildi. Kabri meşhur bir ziyaretgahtır. Keramet ve hâl sahiplerinin büyüklerindendi. Kerametleri çok olup zamanında onun benzeri yoktu.
Yahya el-Merzukî şöyle anlatır: “Bir gece rüyamda bir nur gördüm. Direk gibi gökten indi. Sonra uyandım. Uyanık iken aynı şekilde o nurdan olan direği görmeye devam ettim. Bir de duydum ki Muhammed bin Hasan hazretlerinin dergâhından zikir sesleri geliyordu. O nuru, dergâhın tarafında görüyordum. Daha sonra dergâha gittim. O nuru, Muhammed bin Hasan'a bitişik vaziyette gördüm. Nur, onunla birlikte hareket ediyordu.”
Yine şöyle anlatılır: Şeyh Muhammed bin Hasan, talebeleriyle birlikte bir gün Allahü tealayı zikrediyordu. Bu sırada bir kimsenin elbisesinin içinde bulunan paraları çalınmıştı. O kişi sıkılmış bir hâlde Muhammed bin Hasan'a gelip durumu bildirdi. Muhammed bin Hasan, talebelerine Yasin suresini okumalarını emir buyurdu. Sonra bir saat başını önüne eğerek hiç konuşmadı. Daha sonra talebelerinden birine; “Mescide git. Hırsız oradadır. Ona; hocam Muhammed sana selam ediyor. Aldığın şeyleri ver dersin.” Talebe, oradan çıkıp mescide vardı. Orada kimseyi bulamadı. Hırsız ise mescidin hasırlarından birine sarınıp saklanmıştı. O talebe şaşırıp kendi kendine; “Hocamız olmayacak bir şeyi söylemez ama burada kimse yok.” diye düşünmeye başladığında, bir arkadaşı yanına gelerek; “Hırsız hasırın içinde saklanıyor.” dedi. Hasırı kaldırınca hırsızı buldu ve hocasının söylediklerini ona bildirdi. Hırsız, aldığı paraları geri verdi. O talebe paraları alıp hocasının huzuruna geldi. Arkadaşları hâlâ Yasin suresini okuyorlardı. Paraları sahibine verdiler. İnsanlar onun bu kerametini görünce elini öpmek için bir izdiham meydana getirdiler. Neredeyse birbirlerini ezeceklerdi. Talebeleri, Muhammed bin Hasan hazretlerini oradan zor çıkarttılar.
