Tabiîn'in büyüklerinden. İsmi, Muhammed bin Aclan el-Medenî el-Kureşî; künyesi, Ebu Abdullah'tır. Fatıma binti Velid bin Utbe bin Rebîa bin Abdüşems bin Abdümenaf'ın azatlı kölesidir. Abdülmelik bin Mervan'ın hilafeti sırasında doğmuştur. Annesinin ona olan hamileliği uzun sürmüş, anne karnından tıbbî yollarla alınmıştır. Muhammed bin Aclan, 148 (m.765) veya 149 (m.766) senesinde, Cafer el-Mansur'un halifeliği döneminde Medine'de vefat etmiştir.
Babasından, Enes bin Malik'ten, Amir bin Abdullah bin Zübeyr, A'rec, Ebü'z Zinad, İkrime, İbn-i Ömer'in azatlısı Nafi, Ebu İshak es-Sebiî, Amr bin Şuayb, Hişam bin Urve ve daha pek çok muhaddisten hadis rivayet etmiştir. Muhammed bin Aclan'dan da Malik, Şu'be, Süfyan-ı Sevrî, Süfyan bin Uyeyne, Leys bin Sa'd, Yahya el-Kattan, Mugire bin Abdurrahman ve birçok muhaddis hadis bildirmiştir. Zehebî, Muhammed bin Aclan'ı ilmiyle amil âlimlerden birisi olarak tavsif (nitelendirmiş) etmiş, İbn Sa'd da onu abit, fakih, farzları tam manasıyla yerine getiren bir kişi olarak tanıtmıştır. O, Mescid-i Nebevî'de ders halkası oluşturan muhaddislerdendir.
Muhammed bin Abdullah bin Hasan'la beraber hareket ettiği için Medine valisi onu celde (kamçı) cezası ile cezalandırmak istemiş, fakat halk buna karşı çıkarak kendisine; “Sen Hasan-ı Basrî'yi görsen ona bu şekilde muamele eder miydin?” demiş, valinin; “Hayır!” cevabı üzerine Medineliler; “Basralıların yanında Hasan-ı Basrî'nin kıymeti ne ise, bizim yanımızda da Muhammed bin Aclan'ın kıymeti odur.” demişler; böylece ona verdikleri ehemmiyet ve değeri ortaya koymuşlardır. Bunun üzerine halife onu serbest bırakmıştır. Abdullah bin Mübarek şöyle der: “Medine'deki ilim adamları içerisinde İbn-i Aclan'a benzeyen kimseyi görmedim. Ben onu ilim adamları içerisinde bir yakuta benzetiyorum.” Müslim, kitabında onun on üç hadisine yer vermiştir. Fakat bu hadisler mütabi (tabi olan) ve şahit kabilindendir. Ebu Zür'a er-Razî, Ebu Hatim, en-Nesaî ve İbn-i Uyeyne onun sika, güvenilir olduğunu söylemişlerdir.
