Hanefî mezhebi fıkıh ve tasavvuf âlimlerinden. İsmi Muhammed bin Ebu Bekr bin Ebü'l A'lâ Muhammed es-Sencerî Gülabadî'dir. Künyesi Ebü'l-A'lâ olup Faradî ve Sûfî diye de tanınırdı. 644 (m. 1246)'da Buhara'da doğdu.
Fıkıh ilmini, doğum yerindeki âlimlerden öğrendi. Burada; Ebu Reşid-i Gazalî'nin talebelerinden Ebu Bekr bin Muhammed bin Ahmed et-Tubenî, Ebü'l-Fadl Muhammed bin Ahmed bin Nasr el-Harisî, Ebu Nasr Ahmed bin Muhammed bin Ebu Bekr el-Mu'asfer'den hadis-i şerif dinledi. Bağdat'ta; Muhammed bin Ya'kub bin Deniyye ve daha başkalarından, Musul'da; Muvaffakü'l-Li'lüî Ahmed bin Yusuf bin Hasan'dan ve Merv'de, Ebiverd'de, Hevamend'de, Serahs'ta, Damegan'da birçok âlimden hadis-i şerif dinledi. 684 (m. 1285)'te Şam'a geldi. Burada; İbn-i Seyhan, İbn-i Buharî, İbn-i Mümin, İbnü'l-Ammad ve Zeyneb binti Mekkî'den hadis-i şerif dinledi. Sonra Mısır'a geldi. Burada da Hatibü'l-Müzze, Ebu Hayyan, Kutbü'l-Halebî, Birzalî, Zehebî, İbn-i Seyyidi'n-Nas, İbnü'l-Mühendis ve daha başka âlimlerden hadis-i şerif dinledi. 767 (m. 1366) senesi Ramazan ayında vefat etti.
Çok güzel yazı yazardı. Kendini ilme verdi. Her âlimden ilim öğrenmek istemesiyle meşhur oldu. Büyük bir fıkıh âlimi olarak yetişti. Dindar ve hayır sahibi olup bilhassa feraiz bilgilerinde çok derinleşmişti. En ince feraiz hesaplarını hemen çözerdi. Bunun için “Faradî” nisbetiyle tanınırdı. Feraiz ilmine dair yazılan meşhur Siraciyye kitabını şerh edip Davü's-Sirac adını verdi. Onun, nezih, temiz bir yaşayışı vardı. Vera ve takvadan ayrılmazdı. Araştırıcı bir âlim olup çok geniş bilgi sahibiydi. Adab-ı muaşerete dikkat eder, güzel konuşur ve ilim öğrenmeyi çok severdi. Dimyatî, ondan Mu'cem'inde hadis-i şerif rivayet etti.
Muhammed bin Ebu Bekr Gülabadî'nin yazmış olduğu Davü's-Sirac kitabından yapılmış özetin yazma nüshasının ünvan sayfası (sağda), ilk sayfası (solda). Eser Melik Suud Üniversitesi Kütüphanesi No: 6081'de kayıtlıdır.
