On birinci asırda yetişen âlim ve evliyadan. İsmi Seyyid Hasan bin Seyyid Hidayetullah bin Seyyid Bidaye bin Seyyid Yusuf Can bin Seyyid Ya'kub'tur. Ebu Bekr Musannif diye şöhret buldu. Kisati köyünde doğdu. Doğum tarihi bilinmemektedir. 1014 (m. 1605) tarihinde İran'ın Kürdistan Bölgesi Merivan kasabasına bağlı Çur köyünde vefat etti. Vefat ettiği yere defnedildi.
Ebu Bekr Musannif, ilim, edeb, şeref sahibi bir aile içinde yetişti. Bulunduğu yerde ve civar medreselerde tahsil gördü. Daha sonra Mısır ve Hicaz'a giderek oralarda kendisi için lüzumlu bilgileri topladı. Bir zaman Mekke-i Mükerreme'de ve Medine-i Münevvere'de kaldıktan sonra Kürdistan'a döndü. Orada Cami-i Sur'a bitişik medreseye müderris oldu. Burada on sekiz sene taliplere ilim öğretti. Hak yolun bilgilerini öğreten eserler kaleme aldı.
Ebu Bekr Musannif'in yazdığı Tabakatü'ş-Şafiîyye adlı eserin kapak sayfası (sağda) ve yazma nüshasının ilk sayfası (solda). Eser Leipzig Üniversitesi Kütüphanesi RefaiyaBook_islamhs_No: 6358'de kayıtlıdır.
Ebu Bekr Musannif, zamanın idarecilerinden hürmet ve hüsn-i kabul gördü. Bulunduğu yerin hakimi bir gece Ebu Bekr Musannif'i ziyarete geldi. Yanında kandil olmadığı hâlde kitap yazdığını gördü. Bulunduğu yeri, üzerine kandil konan bir taş aydınlatıyordu. Onun bu kerametini görünce bağlılığı daha da fazlalaştı. Ona ikram ve ihsanlarda bulundu. Ebu Bekr Musannif kendisine hediye edilen yerleri mamur hâle getirip sonradan buraları dinî ilimleri tahsil eden talebe ve misafirler için vakfetti.
Vakıfname şöyleydi:
“Besmele ile yazmaya başlıyorum. Mülk, ezelî ve ebedî olan Allahü tealanındır. Her hamd ancak Allah içindir. O'nun sevgili Peygamberine salat ve selam olsun. Peygamber Efendimizin akrabasına ve kıymetli arkadaşı olan Eshab-ı kiramına dualar olsun.
Ebu Bekr Seyyid Hasan der ki: Çur köyü arazisini evladıma ve torunlarıma vakfettim ki onlar bu belde mahsulünden nafaka olarak istifade etsinler. Hem ilim talebesine, fakirlere, âlimlere ve salih kimselere sarfetsinler. Ya Rabbî! Bizden kabul et. Âmin.”
Ebu Bekr Musannif, Çur köyünde ömrünü irşatla, ders okutmakla geçirdi. Müslümanların ve fakirlerin koruyucusu oldu. İnsanların aralarındaki anlaşmazlıkları giderdi. Salih, faziletli evlatlar yetiştirdi. Bunlar; Molla Abdülkerim, Molla Yusuf Can, Molla Mahmud Can ve Molla Muhammed'dir. Onlara nesebiyle gururlanmamaları için seyyid diye çağırılmamalarını, sadece Molla denilmesini vasiyet etti.
Eserleri:
1- Kitabü'l-Vüduh: Şafiî fakihlerinden Rafiî'nin Muharrer adlı eserinin şerhi olup üç cilt olduğu rivayet edilmektedir.
2- Siracü't-Tarik,
3- Riyadu'l Hulud,
4- Afitab,
5- Tabakatü'ş-Şafiîyye: Asırlara göre Şafiî âlimleri anlatan bu eser son olarak 1982'de Beyrut'ta basılmıştır.
