Fıkıh âlimlerinden. İsmi, Mes'ud bin Muhammed bin Mes'ud; künyesi Ebü'l-Mealî ve Kutbuddin; lakabı, Allame Ebü'l-Mealî'dir. 505 (m. 1111) senesinde Nişabur'da doğdu. 578 (m. 1182) senesinde Dımaşk'ta vefat etti. Sufiyye Kabristanlığı'na defnedildi. Şafiî mezhebi fıkıh âlimidir.
Fıkıh ilmini, İmam-ı Gazalî hazretlerinin talebelerinden olan Muhammed bin Yahya'dan, babasından, Ömer es-Sultan'dan, İbrahim el-Merverruzî'den öğrendi. Ebu Nasr bin Üstad Ebü'l-Kasım el-Kuşeyrî'den rivayette bulundu. Hibetullah es-Seyyidî'den, Abdülcebbar Beyhekî'den ve diğer âlimlerden hadis-i şerif dinledi.
Daha küçük yaşta iken ilimde çok ilerledi. Tahsilini tamamladıktan sonra, Nişabur'da Nizamiye Medresesi'nde bir müddet ders verdi. Sonra Bağdat'a gitti. Bağdat'ta büyük bir alaka gördü. Bağdat'tan Şam'a geçip bir müddet de orada ikamet edip, Mücahidiyye Medresesi'nde ders verdi. Ebü'l-Feth Nasrullah el-Missisî'nin vefatından sonra, Gazaliyye zaviyesinde ders verdi. Bundan sonra Halep'e gitti. Orada Nureddin ve Esedüddin tarafından yaptırılan iki medresede ders verdi. Sonra Bağdat'a gitti. Bağdat'tan da Hemedan'a gidip, bir müddet orada ders verdi. Buradan da Şam'a gitti. Şam'da yerleşip, Gazaliyye ve Caruhiyye medreselerinde ders verdi. Orada Şafiî mezhebinin en başta gelen âlimi oldu.
Bu vasfından dolayı, hilafet merkezi Bağdat'a elçi olarak gidip döndü. Kendisinden Ebü'l-Mevahib bin Sasrî, Ebü'l-Kasım bin Sasrî, Taceddin Abdullah bin Hammureyh ve diğer birçok zat ilim alıp, rivayette bulunmuş ve pek çok kimse ondan icazet almıştır. Bir mescit yaptırdı ve kitaplarını Şam'da Adiliyye Medresesi kütüphanesine vakfetti, bağışladı. Kabri, Sûfiyye kabristanının batısında bir türbededir.
Edip, vaiz ve salih bir zattı. Fıkıh ilmine dair El-Hadî adında bir eseri vardır. Muhtasar (kısa) ve son derece faydalı bir eserdir. Bundan başka Selahaddin-i Eyyubî için hazırladığı ve bir Müslümana lazım olan itikat bilgilerini anlatan bir eseri daha vardır. Selahaddin-i Eyyubî, onun yazdığı bu bilgileri çocuklarına küçük yaşta öğretip, ezberletmiştir.
