Osmanlılar devrinde Anadolu'da yetişen evliyanın büyüklerinden. İsmi Nuh bin Şeyh Muhammed Amasî'dir. Doğum yeri ve tarihi bilinmemektedir. 977 (m. 1569) senesinde vefat etti.
Küçük yaştan itibaren zamanın âlimlerinden zahirî ilimleri tahsil etti. Yüksek ilmî derecelere ulaştıktan sonra züht (dünyadan yüz çevirme) ve halvet (bir kenara çekilip Allahü tealaya ibadet etme) yolunu tercih etti. Vakitlerini ibadet ve taatle kıymetlendiren Nuh bin Muhammed Amasî, Abdurrahman Merzifonî'ye talebe olup onun hizmetinde bulundu. Ondan feyiz alıp yükseldi. Abdurrahman Merzifonî'ye talebe olduğu ilk zamanlarda, evinin içinde bir küçük mağara açıp orada inzivaya çekildi ve nefsini terbiye edip ibadet etmek suretiyle Allahü tealanın rızasına kavuşmaya gayret etti.
Nakledilir ki: Nuh bin Muhammed Amasî, her sene helalden kazandıklarından dört ölçek arpa öğütür ve ondan küçük çörekler yapardı. Son derece açlık ve zayıflık hâli olunca ondan zaruret miktarı yerdi.
Âlim, faziletli ve ilmiyle âmil olan Nuh bin Muhammed Amasî, kerametler ve hâller sahibiydi. Nakledilir ki: Kanunî Sultan Süleyman Han Nahcivan Seferi için hazırlanınca Şeyh Nuh bin Muhammed Amasî'ye bin altın gönderip görüşmek isteğinde bulundu. Fakat o, Sultanla görüşmeyi kabul etmeyip; “Bu altınları isteyenlere versinler. Maksat dua almak ise biz hizmetimizi biliriz. “Allahümmensur men nasaraddin vahzül men hazeleddin.” duasını gece ve gündüz devamlı okuruz. Hemen Allahü tealanın dinini yaymaya gayret etsinler, biz dua ediyoruz.” diye haber gönderdi.
