Yemen'de yetişen fıkıh âlimlerinden. İsmi Ömer bin Abdullah bin Ahmed Mahreme'dir. 907 (m. 1502) senesinde doğdu. 972 (m. 1565)'te Aden'de vefat etti.
Fıkıh ve astronomi ilimlerinde büyük bir âlim olan Ömer bin Abdullah, önce babasından, sonra; Veliyyüddin Ömer, amcası Allame Tayyib ve Kadı Abdullah bin Ahmed gibi âlimlerlerden ilim tahsil etti ve çok yükseldi. Kadı Abdullah bin Ahmed onun hakkında şöyle demektedir: “Bu çocuğun benden istifade etmesinden daha çok, ben ondan istifade ettim.” O, ilim tahsil etmek için çok çalıştı ve emsalleri arasında çok yükseldi. Ders okutmaya ve fetva vermeye başladı. Herkes onun fetvalarına müracaat eder, çok uzak memleketlerden ona sual sormaya gelirlerdi. Yemen bölgesinde ilim ve fetva reisliği onunla son buldu.
Amcası Tayyib onun hakkında şöyle demektedir: “Kardeşimin oğlunun hâllettiği müşkül meselelerin hâlline, anlaşılması güç ve zor meselelere cevaplar yazılmasına benim gücüm yetmiyordu.” Büyük âlim Cemaleddin Muhammed bin Abdülkadir el-Habbanî, babası üzerine onu tercih ederdi. Çünkü onun tahsil ettiği ilim, babasının ilminden daha çoktu. Bunun için ondan çok istifade etti. Allame Salih bin Muhammed bin Abdürrahim ve şiiriyle onu metheden Ebu Zekeriyya ed-Dımaşkî, Ömer bin Abdullah'tan ilim öğrenen âlimlerdendir.
Eserlerine ve sözlerine bakıldığı zaman, bunlar onun zekasının kuvvetine ve ilminin çokluğuna işaret etmektedir. Sözleri ve yazıları gayet fasih ve beliğ idi. Nazım ve nesirde zamanının bir tanesiydi. İki defa Şahr şehrine kadı tayin edildi. Aden'de çeşitli yerlerdeki medreselerde başmüderrislik yaptı.
Eserleri: Ömer bin Abdullah çok kıymetli eserler yazdı. Eserlerinin başlıcaları şunlardır:
1- Kitabü'n-yünkesü fihi alâ şerhi'l-Minhac: İbn-i Hacer Heytemî'nin eseri üzerine yapılmış bir şerhtir.
2- Fetvalar: Büyük bir cilt hâlindedir.
3- El Misbah li şerhi'l-udde ve's-silâh,
4- Şerhu'rruhbiyye,
5- Zeylün alâ Tabakati'ş-Şafiiyye li'l-Esnevî,
6- Felek Risalesi: Astronomi hakkındadır.
7- Mikat,
8- Risaletün fi'r-rub'ıl-mücib.
