Hindistan'da yetişen evliyanın meşhurlarından. Doğum tarihi bilinmemekte olup 983 (m. 1575) senesinde Delhi yakınlarında Kenku'da vefat etti. İmam-ı Rabbanî'nin babası olan Abdülehad'ın hocasıdır. Evliyanın meşhurlarından Şeyh Abdülkuddüs'ün ikinci oğlu ve tasavvufta halifesidir. Babasından sonra irşat makamına geçmişti. Babasından başka, zamanın meşhur âlimlerinden olan Seyyid İbrahim Ebherî Kadirî'den ve Şeyh Nizameddin Halidî'den icazet ve hilafet aldı.
Dinin emirlerine uymakta çok gayretli, yüksek hâller sahibi ve sözleri çok tesirliydi. Çok kitap yazmış olup Merecü'l-bahreyn adlı eseri, din ve yakîn ilmindeki sırlar hakkındadır. Mektubat adlı eseri de çok bereketlidir. Abdülehad hazretlerine kendi el yazılarıyla yazdığı bir mektubunda şöyle buyurmuştur: Mealen; “Rabbinin nimetlerini söyle.” buyurulan ayet-i kerime mucibince Allahü tealaya hamd ve minnetler olsun ki Allah'tan başka gözümde hiçbir şey kalmadı. Bununla beraber, iflas ve aczden başka elimde bir şey yok, hayret ve kuvvetsizliklerden başka yolum yok.
Beyt: “Susamış, hem de sudan ayrıyım, Hazine başında, bir dilenciyim.”
