Hanbelî mezhebi hadis âlimlerinden. İsmi Ahmed bin Muhammed bin Enceb bin Kessar el-Vasıtî el-Bağdadî olup künyesi Ebu Abdullah, lakabı Sadreddin'dir. Aslen Vasıtlıdır. 626 (m. 1229) senesinde doğdu. 698 (m. 1299) senesi Recep ayında Bağdat'ta vefat etti. Bab-ı Harb denilen yerde defnolundu.
Sadreddin-i Vasıtî hazretleri birçok âlim ile görüşüp onlardan ilim öğrendi. Daha çok hadis-i şerif ilmi ile meşgul oldu. Hadis ilminde hafız, yani yüz bin hadis-i şerif ezberlemiş idi. Vasıt'ta Şerifü'd-dai er-Reşidî'den, Bağdat'ta İbn-i Kamire'den, İbnü'l-Kati'î, İbnü'l-Kabibî ve başka âlimlerden ilim öğrendi. Kendisinden ise; Muhammed bin Abdürrezzak ve başka âlimler rivayetlerde bulundular.
Sadreddin Ahmed bin Muhammed Vasıtî hazretleri, hadisten başka fıkıh ve diğer ilimlerde de derin âlimdi. Şöhreti etrafa yayılmıştı. Safiyyüddin Abdülmümin bin Abdülhak diyor ki: “Sadreddin-i Vasıtî, hadis ilminde, hadis-i şerifleri tanımakta ve ravilerin isimlerini ve hâllerini tanımakta zamanının en büyük âlimlerindendi. Görüştüğü, sohbetlerinde bulunduğu âlimlerden dinlediklerini kendi eliyle yazardı. Böylece çok yazı yazdı, ilme ait birçok temel bilgileri kayda geçirdi.”
Müstansıriyye Medresesi'nde hadis ilmi okuturdu. Meclislerde, konuşmalarda, herkesin kendisine çok alaka göstermesini çekemeyip haset edenler oldu ise de bunların çoğu hatasını anlayıp tövbe etmiştir.
