Hindistan'ın meşhur velilerinden. 990 (m. 1582) senesinde Bedahşan'ın Rostak bölgesindeki Ereksa köyünde doğdu. 1072 (m. 1661) senesinde vefat etti. Kabri hocası Miyan Mir'in yanındadır. Molla Şah ismiyle tanınmıştır. Hayatı hakkında fazla bilgi yoktur.
İlk tahsilini Belh'de yaptı. Sonra üç sene Keşmir'de kaldı. Daha sonra Agra'ya kadar olmak üzere Hindistan'ın kuzeyinde bir seyahat yaptı. Tasavvufta Şeyh Miyan Mir'in sohbetlerinde bulunarak Kadirî yolunda kemale erdi. Kısa zamanda yükselip üstün hâllere kavuştu. Geceleri uyumaz, peygamberlerin ve velîlerin ruhaniyeti ile görüşüp sohbet ederdi. Tasavvuf yolundaki çalışmalarını Lahor'da tamamladıktan sonra Keşmir'e gitti. Ömrünün sonuna kadar orada kaldı. İnsanlar arasına pek çıkmazdı. Çevresinde pek çok talebe toplandı. Uzun müddet onlara rehberlik yapıp Allahü tealanın emir ve yasaklarını anlattı. İnsanların saadete kavuşmasına vesile oldu. Hindistan'da hüküm süren Babürlü Hanedanına mensub Dara Şükuh ve Cihanara Begüm onun ileri gelen dostlarındandı.
Eserleri: Başlıca eserleri şunlardır: 1- “Şerh-i Rubaiyyat”: Molla Camî'nin eserine nazire olarak yazdığı esere yine kendisinin yazdığı şerhtir. Yazma nüshası Hüdabahş kütüphanesindedir. 2- “Risale-i Şahiyye”: Dara Şüküh ve Cihanara için yazmıştır. Tasavvuf konularını anlatır. Aynı kütüphanededir. 3- “Risale der Tevhid-i Hak”: Tasavvufa ait risaleler.
“Tefsir-i Şah” veya “Şah-ı Tefasir” adıyla Fatiha, Bakara, Al-i İmran ve Yusuf surelerine yaptığı tefsirleri vardır.
