Tefsir ve hadis âlimi. İsmi Abdurrahman bin Ali bin İshak bin Muhammed Temimî'dir. Künyesi Ebü'l-Ferec olup lakabı Zeyneddin'dir. 803 (m. 1401)'de Halil'de (Ürdün'de) doğdu. 876 (m. 1472) senesi Şaban ayının dokuzunda, Cuma günü Halil'de vefat etti. Kendisi için önceden hazırladığı kabrine defnedildi.
Şakîr Ebü'l-Ferec Abdurrahman bin Ali, Ebu Amr ve İsmail bin Mervan'dan Kur'an-ı Kerim'i öğrendi. Minhac ve İbn-i Malik'in Elfiye adlı eserini ezberledi. Babasından ve Şihabeddin bin Kuşelmiş'ten fıkıh ilmini öğrendi. Arabî ilimleri ve feraizi, Şihabeddin bin Haim'den tahsil etti. Huzurunda, nahiv ilmine dair Simat, feraize dair Nefhatü'l-Kudsiyye adlı eserleri okudu. Şemseddin el-Basravî'den de fıkıh ve nahiv öğrendi. Babasıyla Tefsirü'l-Begavî'yi okudu. Şihab bin Nasih'in sohbetlerinde bulunup ilim ve edep öğrendi. Ebü'l-Hayr bin Alaî'den Sahih-i Buharî'yi dinledi. İbnü'l-Cezerî, Tedmirî ve başkalarının hadis-i şerif derslerinde bulundu. Zeyneddin el-Hafî'nin sohbetlerinde yetişti.
Zeyneddin Şakîr, 824 (m. 1422) senesinde Kemaleddin bin Hümam ile birlikte hacca gitti. Çok defa ilim öğrenmek için Kahire'ye gidip geldi. Memleketinde tefsir ve hadis ilimleri kürsü başkanlığı yaptı.
Abdurrahman bin Ali, fazilet sahibi bir zattı. Rüyasında İbrahim Halilullah'ı on yedi, Resulullah Efendimizi de yirmi beş defa gördüğü bildirildi. Muhammed, Ebu Bekr, Ömer, Osman, Ali isminde beş kıymetli oğlu olup her birisi salih kimselerdi. El-Bika'î, onun hakkında şöyle demektedir: “Onu iyi bir kimse olarak gördüm. Sağlam karakterli, üstün biriydi.”
Eserleri: Zeyneddin Şakîr, birçok eser yazmıştır. Eserlerinden bazıları şunlardır:
1- El-İsabetü fima ravahü's-Sâdâti's-Sahabe, 2- Dürerü'n-nefais fî milhi'l-mecalis fi't-tefsir alâ tarikati'l-vaaz, 3- Sahihayn'den yüz hadisin şerhi, 4- Mededü'r-Rahman fî esbab-i nüzuli'l-Kur'an, 5- Nazmü'z-zehair fi'l-eşbahı ve'n-Nezair.
