Şafiî mezhebi fıkıh âlimlerinden. İsmi Hasan bin Muhammed bin Eyyub bin Muhammed bin Hüseyin bin İdris Hüseynî'dir. Nesebi, Peygamber Efendimizin torunu Hazreti Hüseyin'e dayanmaktadır. “Şerif” adıyla meşhur olmuştur. 767 (m. 1365) senesinde Kahire'de doğdu. 866 (m. 1461)'de Mısır'da vefat etti.
Kahire'de büyüdü. Önce Kur'an-ı Kerim'i ezberledi ve bazı âlimlere okudu. Ebnasî ve Beycurî'den fıkıh ilmi tahsil etti. Bundan başka zamanının büyük âlimlerinden; Bülkinî, İbn-i Mülakkın, Bedreddin Tanbezî, Cemaleddin Taymanî ve daha başka âlimlerin derslerinde bulundu. Muhibbüddin bin Hişam ve Zeyneddin Antakî'den nahiv ilmi öğrendi. Halavî, İbn-i Şıhne, Zeyneddin Irakî, Takıyyüddin Decvî ve İbn-i Hacer Askalanî'den de hadis-i şerif ve diğer dinî ilimleri öğrendi. Ebu Abdullah Muhammed bin Muhammed ve bazı âlimlerden icazet aldı. Uzun müddet ilim tahsilinde bulunarak, dinî ilimlerde âlim oldu ve talebe yetiştirmeye başladı. Her tabakadan, sayılamayacak kadar çok kimse ondan ders okudular. Âlimler bile derslerine gelirlerdi.
Tanbeziyye türbesi idareciliğinde, Hatirî Camii müderrisliği ve Baybarsiyye idareciliği vekâleti vazifelerinde bulundu. Çok hadis-i şerif öğretti. İleri gelen zatlar da ondan hadis-i şerif öğrenirlerdi. Bunlardan Kilvetatî, Şeyh Muhammed Hanefî'nin zaviyesinde, ondan Nesaî'nin Sünen-i kübra adındaki hadis kitabını okudu. Hatta şeyh ve çocukları da hadis-i şerif dinlerlerdi. Cemaleddin Bedranî de bu âlimlerdendir.
İki defa hacca gitti. Önceleri ticaretle uğraşırdı. Bu sebeple birkaç kere Şam'a gitti. Hama ve Halep'e de gitti. Kudüs'te Beytü'l-Makdis'i ve İbrahim Aleyhisselam'ın makamını ziyaret etti. Oradan İskenderiyye'ye gitti. Bir müddet de kendi memleketinde talebe okutmak için ikamet etti. Gözlerinden rahatsızlandığından, ilim mütalaası ve kitap yazma işinde çok zorluk çekerdi. Hatta çok nadir olarak, güçlükle ders okuturdu.
Çok sabırlı olup Allahü tealaya devamlı şükrederdi. Fıkıh bilgisi çok fazlaydı. Dinin emir ve yasaklarına çok bağlı ve mütevazı, temiz kalbliydi. Herkes tarafından sevilirdi. İlmî ve faydalı, güzel eserleri müzakere etmeyi çok severdi. Talebelerin yetişmesi için çok çalışırdı.
Şemseddin Sehavî der ki: “Ben bir müddet Şerif'in derslerine devam ettim. Ondan fıkıh ve hadis ilmi okudum. Hadis-i şerif okuduğum ilk âlim, bu zattır.”
Eserleri:
1- Şerhü'l-İbriz,
2- Nüzhetü'l-Kassad fî şerhi Manzumeti'l-iktisad: Akait ilmine dairdir.
3- Şerhu tenkihi'l-lübab li'l-Irakî.
