Hadis ve nahiv âlimlerinden. İsmi İshak bin Mirar; künyesi, Ebu Amr eş-Şeybanî'dir. Şeyban kabilesine mensup çocukların eğitimi ile ilgilendiği için, kendisine “Şeybanî” denildi. Abbasî halifesi Harun Reşid'in çocuklarına da muallimlik yapmıştır. 205 (m. 820) senesinde Bağdat'ta vefat etti. Aslen Kufeli olup, Bağdat'a yerleşmiştir.
Rivayet ettiği hadis-i şerifler Sahih-i Müslim'de yer almıştır. Ebu Amr bin Âla'dan, Rüknü'ş-Şamî'den hadis-i şerif işitip, rivayet etmiştir. Kendisinden ise oğlu Amr, Ahmed bin Hanbel, Ebu Ubeyd Kasım bin Sellam, Ahmed bin İbrahim Devrekî, Seleme bin Asım, Ahmed bin Yahya ve diğerleri hadis-i şerif rivayet etmiştir.
İbn-i Mirar, hadis ilminde sika (güvenilir, sağlam) bir âlim, edebî ilimlerde zamanının dehalarından faziletli bir zat idi. Bilhassa Arapça'yı çok yüksek seviyede bilmesiyle meşhur olmuştur. Arap lügatini ve sözlerini, şairlerin meşhur şiirlerini çok iyi bilirdi. Pek çok şiiri divanlar halinde toplamıştır.
Ahmed bin Hanbel'in oğlu Abdullah; “Babam Ebu Amr'ın meclisinde bulunur, onun okuduğu şiirlerinden not alırdı.” demiştir. Oğlu Amr şöyle demiştir: “Babam seksenden fazla Arap kabilesinin şiirlerini toplayıp, seksen kadar divan halinde yazmıştır.”
Ebu Amr eş-Şeybanî'nin Kitâbü'l-Cim adlı eserinin kapak sayfası (sağda). Üç cilt ve fihrist olarak Kahire'de basılmıştır. Aynı eserin el yazma nüshasından bir sayfa (solda).
