Şafiî mezhebi fıkıh âlimi. İsmi Muhammed bin Ali bin Muhammed bin Ebu Bekr bin Muhammed bin Ahmed el-Cemalî el-Kureşî el-Abderî olup künyesi Ebü'l-Mehasin'dir. 779 (m. 1378) senesi Ramazan-ı şerif ayında Mekke-i Mükerreme'de doğdu. 837 (m. 1433) senesi Rebiulevvel ayının yirmi sekizinde, Cuma gecesi orada vefat etti.
Muhammed Şeybî; en-Nüveyrî, İbn-i Sıddîk Sadreddin el-Münavî, Zeyneddin Irakî, Cemaleddin el-Emyutî ve başka âlimlerin hadis-i şerif derslerini dinledi. Cemaleddin bin Zahira ve başka âlimlerden fıkıh öğrendi. Başka ilimlerle de meşgul oldu. Edebiyatta pek mahir oldu. Güzel şiirler söyledi. En-Nişaburî, el-Münavî, Tenuhî, Burhaneddin bin Ferhun, Zeyneddin Irakî, Alemüddin Süleyman, Meryem el-Ezraiyye ve başkaları ona icazet (diploma) verdiler.
Muhammed Şeybî, önemli ilim merkezlerini dolaştı. Yemen'e gitti. Saygı ve itibar gördü, ihsanlara kavuştu. Konuşması sohbetleri tatlı olup usanç vermezdi. Kâbe-i Muazzama'ya hizmette ve daha sonra da Mekke-i Mükerreme kadılığında bulundu.
Muhammed Şeybî'nin Timsalü'l-emsal adlı eserinin kapak sayfası (sağda) ve bu eserin Nuruosmaniye Kütüphanesi No: 1439'daki yazma nüshanın ilk sayfası (solda).
Takıyyüddin bin Kadı Şühbe, Tabakat'ında ondan bahsetti ve; “Kadı, âlim bir zat olup Kâbe hizmetlerinde bulundu. İlimle meşguldü. Mısır, Şam ve başka yerlerdeki zamanın büyük âlimlerinden ilim öğrendi.” dedi. Başkaları da onu övdüler ve; “Faziletli, dindar, ağırbaşlı, akl-ı selim sahibi, cömert, alçak gönüllü, ilim sahibi bir zat olup eserleri onun faziletine ve aklının üstünlüğüne delildir.” dediler.
Eserleri: Birçok eser yazan Şeybî'nin eserlerinden bazıları şunlardır,
1- Bedîu'l-cemal fi'l-edeb, 2- Tarihu Mekke, 3- Timsalü'l-emsal: İki cilttir. 4- Divan, 5- Şerhu Havis sagîr li'l-Kazvinî, 6- Eş-Şerafü'l-alâ fî zikri makberati'l-Babi'l-mualla, 7- Tıybü'l-hayat zeylü alâ Hayatî'l-hayavan li'd-Demirî, 8- Kalbü'l-kalb, 9- El-lutfü fi'l-Kada', 10- Kitabün fima lâ yestehilü bi'l-in'ikas: Üç cilttir.
