Evliyanın meşhurlarından. Peygamberimizin soyundan olup seyyiddir. Silsile-i aliyye büyüklerinden biri olan Seyyid Emir Külal hazretlerinin büyük oğludur. Doğum ve vefat tarihi hakkında bilgi kaynaklarda yoktur. Fakat hicrî dokuzuncu asırda yaşadığı bilinmektedir.
Emir Burhan'ın hocası, Behaeddin Buharî hazretleridir. Babası Seyyid Emir Külal onun hakkında; “Bu çocuk bizim burhanımızdır (delilimizdir).” buyurmuştur. Onun yetiştirilmesi için talebesi Behaeddin Buharî hazretlerini vazifelendirmiştir. Seyyid Emir Külal hazretleri, Behaeddin Buharî hazretlerine şöyle buyurmuştur: “Bir üstad, çırağını yetiştirerek kemal derecesine ulaştırsa, ister ki kendi eserini çırağında görsün ve çalışmalarının neticesinde onun yetişmiş olduğuna şahit olsun. Şayet bir yanlışlık görürse düzeltsin. İşte oğlum Burhan, şimdiye kadar tasavvufta eğitilmedi. Onun yetiştirilmesi işini üzerinize alın da eserinizi görüp itminan elde ettiğinize dair bana güven versin.”
Behaeddin Buharî, hocasının bu emri üzerine Emir Burhan'ın bâtınına teveccüh edip murakabeye daldı. Fakat hocasının huzurunda edebe riayet ederek, tasarrufunu kesik kesik devam ettirerek, arada bir durakladı. Seyyid Emir Külal hazretleri; “Ara vermeden tasarruf etmeye devam et.” buyurdu. Bunun üzerine aralıksız tasarrufa devam etti. Emir Burhan, birden bire değişip tasavvuf hâllerine daldı. Bundan sonra yolu açılıp tasavvufta yükseldi.
Emir Burhan, şiddetli bir cezbe ve sekr sahibiydi. Mizacında insanlardan uzak ve yalnız kalma hâli hâkimdi. İç âlemini ve hususî tavırlarını, kimse görüp bilmezdi. Manevî kuvveti çok tesirliydi. Şeyh Nikruz Buharî şöyle demiştir: “Emir Burhan'a ne zaman rastlasak, onun hâlinden ve bize tesirinden bâtınımız (iç âlemimiz) alt üst olur, bomboş kalıp perişanlığa düşerdik.”
