Şafiî mezhebi fıkıh âlimi. İsmi Ahmed bin Yusuf bin Muhammed bin Muhammed el-Hallucî el-Mahallî el-Kahirî'dir. Künyesi Ebü'l-Abbas olup lakabı Şihabeddin'dir. 778 (m. 1377)'de Mısır'ın Mahalle kasabasında doğdu. 862 (m. 1457) senesi Muharrem ayının on üçünde, Cuma gecesi vefat etti. Camiu'l-Ezher'de Cuma günü ikindi namazından sonra cenaze namazı kılınarak, es-Sahra'da inşa ettirdiği türbeye defnedildi.
Sircî, doğduğu yerde Kur'an-ı Kerim'i, Minhac'ı ve diğer bazı eserleri ezberledi. Sonra Kahire'ye giderek, fıkıh ve diğer ilimleri Ebnasî, Bülkinî, Şemseddin Irakî, Bedreddin Tanbezî'den öğrendi. Celaleddin Bülkinî'nin ve bazı âlimlerin derslerinde bulundu. Nahiv ilmini; İbn-i Haldun, Şihabeddin Ahmed bin Ebu Bekr'den, feraiz ilmini; Şihabeddin Ahmed bin Şavire'l-Amilî ve Şihabeddin Ahmed bin Ebu Bekr'den öğrendi. Şihabeddin ibnü'l-Haim, İbn-i Haldun ve İbnü'l-Cezerî'den icazet (diploma) aldı.
Sircî, hac farizasını yerine getirdikten sonra Salihiyye Camii'nde hatiplik vazifesine getirildi. Bu arada Camiu'l-Ezher'de, Firuz en-Nasurî vakfının idarecisi oldu. Tavganiyye ve Hicaziyye medreselerinde ders verdi. Sircî'nin yazısı çok güzel ve fıkhî ibarelerden birçoğu ezberindeydi. Kahire'deki Şafiî mezhebi kadılarının ileri gelenlerindendi. Kalemi, lisanından daha kuvvetlyidi.
Eserleri: Sircî, birçok eser yazmıştır. Bunlardan bazıları şunlardır: 1- Et-Tırazü'l-müzheb li Ahkâmi'l-Mezheb, 2- Muhtasaru Şevahidi'l-Elfiye li'l-Aynî, 3- El-Mürebbaa: Manzum olarak yazılmış bir eserdir. Bu eser, feraize dair dört bölüm ihtiva etmektedir. Sonra bu eseri bir cilt hâlinde şerh etti. Eser, 313 beyttir. Bu işin ehli olan birçok âlim, bu eseri çok methedip hakkında takrizler yazdılar. Bu âlimlerden birisi de İbnü'l-Haim'dir.
