Büyük velilerden. İsmi Muhammed Ali, künyesi Ebu Hikmet, lakabı Muhyiddin Şemahî'dir. Şirvan'da doğdu. 736 (m. 1335) tarihinde Kafkasya'daki Gence şehrinde vefat etti.
Muhammed Şirvanî, Tebriz'de ilim tahsil etti. Daha sonra memleketi olan Şirvan'a dönüp ticaretle meşgul oldu. Velilik yoluna girişi şöyle anlatılır: Şirvanî hazretleri önceleri ipek alıp satardı. Geylan ve Lahican beldelerine mal gönderirdi. O beldede bir ortağı vardı. O, malları orada satar ve memleketin parasına çevirirdi. Bir gün ortağı vefat etti. Geride kimsesi olmadığı için bütün malına oranın idarecisi el koydu. Şirvanî hazretleri bunu işitince oraya gitmek üzere yola çıktı. Vardığında hakime durumu anlattı. Mallarını geri istedi. Lakin ne yaptıysa malını kurtaramadı. Bunun üzerine Allahü tealanın sevgili kulu Şeyh Zahid hazretlerinin dergahına gelip hâlini ona anlattı ve dua istedi. Zahid hazretleri; “Oğlum! Sen bu işe memur değilsin ve bunun için yaratılmadın. İsmin güzel ve sende nice hikmetler mevcuttur. Evet dersen bu hikmetler senden meydana gelir.” buyurdu. O da evet efendim deyince Zahid hazretleri ona nazar etti ve Şirvanî de ona talebe oldu ve uzun bir zaman sohbetlerinde bulunup yetişti.
Şirvanî, hocası Zahid hazretlerinin pirinç tarlalarında ve bağlarında çalıştı. Geceleyin oralara gidip sulama işlerine bakardı. Çalışırken yerine bakacak bir dervişin geldiğini görse hemen namaza dururdu. O namaza başladığında suyun akışı ve seviyesi yükselir, bağ ve çeltik tarlası baştan başa sulanırdı. Namazını bitirdiğinde suyun seviyesi düşer ve akışı azalır, eski haline dönerdi. Bunu gören derviş arkadaşı suyun fazlalaşması işini hocasına anlattığında hocası; “Vakti geldi.” buyurdu ve Şirvanî'yi çağırıp ona icazet, diploma verdi. Sonra da onu hak yolun bilgilerini öğretmekle vazifelendirdi.
Şirvanî, Gence şehrine yerleşti. Orada irşadla meşgul oldu. Zamanın sultanı Celaleddin onu sever ve saygı gösterirdi. Şirvanî hazretleri Gence'de dergah ve cami yaptırdı. Ömrünü insanlara hizmetle geçirdi.
