Osmanlı âlimlerinden. Kırk birinci Osmanlı şeyhülislamıdır, İsmi Mehmed Emin'dir. Halep kadısı Kara Sun'ullah Efendi'nin oğludur. Doğum yeri ve tarihi kesin olarak bilinmemektedir. 1076 (m. 1665) senesinde İstanbul'da vefat etti. Üsküdar'da Aziz Mahmud Hüdayî Efendi dergâhı yakınında defnedildi. Çocukluğundan itibaren, babasından gerekli eğitim ve öğretimi gördükten sonra İstanbul'a gelip zamanın âlimlerinden, Sultan İkinci Osman'ın hocası Molla Ömer Efendi'den, aklî ve naklî ilimleri tahsil etti. Azmizade Mustafa Efendi'nin ilim meclisinde bulunup çok istifade etti. Yüksek ilmî dereceye ulaşıp Şeyhülislam Yahya bin Zekeriyya Efendi'nin medresesine müderris tayin edildi. Şöhreti etrafta duyuldu. Sultan Dördüncü Murad Han'ın iltifat ve ihsanlarına kavuştu. Birçok medreselerde müderrislik yaptıktan sonra kadılık mesleğine ayrıldı. 1056 (m. 1645)'te sırasıyla; Selanik, Edirne, Bursa, Halep ve Mısır kadılıklarında vazifelendirildi. 1059 (m. 1648)'de İstanbul kadılığına getirildi. Bir müddet sonra bu vazifeden alınarak, 1064 (m. 1653)'te Anadolu kazaskerliğine, bir sene sonra da Rumeli kazaskerliğine terfi ettirildi. Aynı sene içinde bu vazifeden alındı. Kendi hâlinde Allahü tealaya ibadet ve taat ile meşgul iken, 1071 (m. 1660)'ta tekrar Rumeli kazaskerliğine getirildi. 1072 (m. 1661)'de Esirî Mehmed Efendi'nin yerine şeyhülislamlık makamına getirildi. Sultan Dördüncü Mehmed Han zamanında 9 ay 16 gün şeyhülislamlık vazifesini doğruluk ve adaletle yürütmekteyken, yaşlılığı ve rahatsızlığı sebebiyle vazifeden alınıp emekli edildi. Aradan çok uzun zaman geçmeden vefat etti. Sun'îzade Mehmed Emin Efendi, aklî ve naklî ilimlerde derin âlim, akıllı ve ileri görüşlü, herkesle iyi geçinen, yumuşak huylu bir zattı. Vazifesi esnasında Allahü tealanın dininin emirlerini uygulama hususunda çok titiz davranır, doğruluk ve adaletten ayrılmazdı. Haram ve şüphelilerden şiddetle kaçınan, Allahü tealaya ibadet etmekle meşgul olan, faziletli bir zattı. Kaynaklarda eseri hakkında bilgiye rastlanamamıştır.
