Hanbelî mezhebindeki hafız ve vaizlerden. İsmi Mahmud bin Ali bin Mahmud bin Mukbil bin Süleyman bin Davud ed-Dükukî er-Razî el-Bağdadî'dir. Lakabı Taceddin'dir. 643 (m. 1266) senesi Cemaziyelevvel ayının son Pazartesi gününde doğdu. Babasının da yardımıyla Abdüssamed bin Ebü'l-Ceyş, Ali bin Vaddah, İbn-i Sa'i, Abdullah Beldeci, Abdülcebbar bin Akbir, Abdürrahim ibni Zücac, Muhammed bin Ebu Deniyye, Ebü'l-Hasan bin Vüculî, Muhammed bin Ahmed ibni Ma'dad, Abdullah bin Verhaz ve daha birçok âlimden hadis-i şerif dinledi. Şam ve Irak'taki birçok âlim ona icazet verdi. Sayılamayacak kadar çok âlimden ilim öğrendi. Elli seneye yakın ilimle meşgul oldu. Bir müddet Darülhadisi'l-Mustansıriyye'de hadis-i şerif okuttu. Devalisî'nin vefatından sonra bu medresenin meşihatına (idareciliğine) getirildi. Çok kıymetli eserler yazdı. 733 (m. 1332)'de, Muharrem ayının onuncu günü, ikindi namazından sonra Bağdat'ta vefat etti. Ertesi gün Cami-i Kasr'da cenaze namazı kılındı. Namazında, kadılardan, âlimlerden, devlet adamlarından ve halktan çok kimse bulundu. Ahmed bin Hanbel hazretlerinin kabristanlığına defnedildi.
O, Mescid-i Yanis diye bilinen Darülhadis'te hadis-i şerif okuturdu. Derslerine gelenlerin sayısı birkaç bine ulaşırdı. Burada, onlara ve başka kimselere vaaz ve nasihat ederdi. Bağdat'ta hadis ve vaaz ilmi onunla sona ermişti. Onun zamanında orada, ondan daha güzel hadis-i şerif okutan ve onların lügatlerini ve zabıtlarını bilen başka kimse yoktu. Nazım ve nesirde hitabet ve mev'ızelerde geniş ve derin bilgiye sahipti. Kendisinden, birçok âlim hadis-i şerif dinleyip rivayet etti.
Eserleri: Fıkıh ve hadis ilimlerine dair, kendi el yazısı ile çok şey yazdı. Küçüklüğünde El-Hırakî'yi ezberlemişti. Yazıları ve sözleri latif ve çok tatlı olup nükteli konuşurdu. Hürmet, celalet ve heybet sahibiydi. Büyük âlimlerin yanında itibar görürdü. Muhtelif konulara ait birkaç tane Erbaîn adında eser hazırladı. Başlıca eserleri şunlardır:
1- Metaliü'l-envar fi'l-ahbari ve'l-asari'l-hâliyye ani's-senedi ve't-tekrar, 2- El-Kevakibü'd-düriyye fi'l-menakıbi'l-ulviyye, 3- Kitabün fi't-tarih: Bu eseri mevcut değildir. 4- El-Esmaü'l-mübheme min ricali'l-hadis: Hadis ilmine dair olup mevcudu bulunmayan eserlerdendir.
Ayrıca, şiirleri o kadar çoktur ki şayet toplanmış olsaydı, bir divanı olurdu.
