Evliyanın büyüklerinden. İsmi Ahmed bin Muhammed Mağribî Tunusî olup künyesi Ebü'l-Abbas'tır. Tebasî diye meşhurdur. Debasî de denir. Malikî mezhebindeydi. Doğum tarihi belli değildir. 930 (m. 1523) senesinde, Tunus beldelerinden Neferat'ta, yüz yaşını geçmiş olduğu hâlde vefat etti.
Ahmed Tebasî, büyük âlim veliy-i kâmil Ahmed bin Mahluf Şa'bî'nin sohbetinde yetişti. Şa'bî, kerametler ve harikalar sahibiydi. Ebü'l-Feth Hindî adındaki büyük bir zat, Ebu Midyen hazretlerini ziyaret için yola çıktı. Yolda ona, ağaçların yapraklarında; “Lâ ilâhe illallah Muhammedün Resulullah Şa'bî veliyullah.” yazılı olduğu gösterildi ve o da Ebu Midyen hazretlerinin yanına gitmekten vazgeçti. Şa'bî ile görüştü. Ebü'l-Feth Hindî, onun yanında manevî derecelere kavuştu. Tebasî de büyük veli Şa'bî'nin hizmetinde ve sohbetinde bulunması sebebiyle üstün hâllere ve derecelere kavuştu. Allahü tealanın zatı ve sıfatları hakkında marifet sahibi olan büyüklerden oldu.
Muhammed bin Hamevî, Tuhfetü'l-Habib adlı eserinde der ki: “Memleketindeki âlimler, çözemediği meseleleri yazıp ona gönderirlerdi. O da açık ve en güzel şekilde cevaplandırırdı.”
Tebasî'nin vefatında, sağ yanağına nuranî bir kalemle; “Rahimehullah” (Allahü teala rahmet etsin), sol yanağında da “Celal” yazılı olduğu görüldü.
Mes'ud Sanhacî onun hakkında dedi ki: “Sevenlerinden biri, yabancı bir kadına baktı. Sonra da onun meclisine gitti. Tebasî buyurdu ki: 'Aramıza gelenlerden birinin, gözleriyle günah işlemiş olduğu anlaşılıyor.' Daha sonra o kişi suçunu itiraf etti. Tövbe ve istiğfarda bulundu.”
Tebasî'nin keşif ve kerametleri pek çoktur. Suç ve günah işleyeni derhal tanırdı. Ayrıca huzuruna gelen kimsenin arzusunu, daha o söylemeden, Allahü tealanın izniyle bilirdi.
Mes'ud bin Muhammed Sanhacî anlatır: “Hocam bir defasında bana; 'Oğlum, sen haccedersin. Falan falan yerleri ve ay ışığında da şu yerleri görürsün.' buyurdu. Aynen dediği gibi oldu. Hacca gittim. Oradan değişik beldelere uğradım. Gittiğim her yerde, buyurduğu yerleri dolaştığımı anladım.”
Sanhacî anlatır; “Bir gece Ebü'l-Kasım ismindeki arkadaşımla bir meseleyi müzakere ettik. Sabah olduğunda da Tebasî'nin huzuruna gittik. Bize dönüp akşamki meselenin cevabı şöyledir.” buyurdu.
