Sultan İkinci Bayezid Han zamanı Osmanlı âlim ve şairlerinden. İsmi Şuayb olup lakabı Türabî'dir. Bu isimle meşhur olmuştur. Kaynaklarda, hayatı hakkında fazla bilgi verilmemektedir. 922 (m. 1516) senesinde vefat etti.
Zamanının âlimlerinden ilim öğrendi. Daha sonra Molla Kirmastî, Molla Hüsamzade ve Molla Alaeddin Arabî gibi âlimlerin hizmetinde bulundu. Bu âlimlerin yanında tahsilini tamamladı. Sultan İkinci Bayezid zamanında Darüsseade hocası tayin edildi. Filibe Medresesi'ne ve Edirne'de Halebiyye Medresesi'ne müderris tayin edildi. Bu medresede hoca iken müderrislikten ayrıldı. Ömrünün sonuna kadar vaaz nasihat ve ilimle meşgul olarak günlerini geçirdi. Tefsir ilminde âlim olup tefsir dersleri okuturdu.
Türabî Şuayb Efendi, İslamiyetin emirlerine ve yasaklarına çok riayet ederdi. Dindar olup vera, güzel ahlâk ve fazilet sahibiydi. Fakirleri, yoksulları ve salih kimseleri severdi. Vecd ve hâl sahibi, kâmil bir kimseydi. Peygamber Efendimizin sünnetine ve Eshab-ı Kiram'ın yoluna çok bağlı olup bidatlerden son derece uzak dururdu. Şakacı ve hoşsohbet bir kimseydi. Karşılaştığı kimselerle bazen latife yapar veya bulunduğu mecliste nükteli konuşmalarıyla oradakileri neşelendirirdi. Bazen de Cenab-ı Hakk'ın büyüklüğünü, sıfatlarını, kudretini, ahireti ve kendi hâlini düşünerek ağlardı. Yanında bulunanlar da onun bu hâlinden etkilenir, onlar da ağlarlardı. Sözleri ve vaazları çok tesirliydi. Dinleyen herkes onun sözlerinden istifade ederdi.
Türabî Şuayb Efendi, güçlü, kuvvetli bir kimseydi. Çok iştahlı olmasına rağmen, yemek yeme hususunda çok sabırlı idi. Uzun zaman aç durmaya dayanabilirdi. Yaşı doksanın üzerinde olmasına rağmen, çok dinç ve kuvvetliydi. Elini sıktığı kimseler, parmaklarının kırıldığını zannederlerdi. Hatta 95 yaşlarında, eline aldığı at nalını parmaklarıyla eğerdi.
