Bağdat'ta yetişen büyük hadis âlimlerinden. Künyesi, Ebu Ahmed olup; ismi, Ubeydullah bin Muhammed bin Ahmed bin Muhammed bin Mihran el-Faradî el-Mukrî'dir. Ebu Ahmed, 406 (m. 1015) senesi Şevval ayı ortasında vefat etti. Camiu Medine denilen kabristana defnedildi. Ubeydullah bin Muhammed, Kadı el-Muhamilî ve Yusuf bin Ya'kub bin İshak bin Behlül'den hadis-i şerif dinledi. Kur'an-ı Kerim ilimlerini, Ahmed bin Osman bin Büyan ve diğer âlimlerden tahsil etti. Kendisinden ise; Ebu Muhammed el-Hallal, Ömer bin Abdullah el-Bakkal, Ahmed bin Ali bin Ebu Osman ed-Dekkak, Ali bin Ahmed bin el-Büsrî, Ali bin Muhammed bin Muhammed bin el-Ahdar el-Enbarî ve birçok âlim hadis-i şerif rivayet etti. Nasr bin Abdülaziz el Farisî, Ebu Ali Hasan bin Kasım, Hasan bin Ali el-Attar ise ondan Kur'an-ı Kerim ilimlerini tahsil ettiler.
Ebu Ahmed, sağlam, güvenilir ve vera sahibiydi. Kendisini birçok âlim meth-ü sena etti. Ezherî; “O, büyük hadis imamlarından idi.” ve İsa bin Ahmed; “Ebu Ahmed hazretleri, Ebu Hamid el-İsferainî hazretlerine gittiğinde, Ebu Hamid oturduğu yerden kalkar, mescidin kapısına kadar yalın ayak çıkar, onu hürmetle karşılardı.” demektedirler.
Ebü'l-Kasım Mansur bin Ömer de; “Ebu Ahmed, ilmi sırf Allah rızası için öğrenen ve dünyaya kıymet vermeyen bir zattı. En küçük bir şekilde olsa bile, kesinlikle methedilmeyi istemezdi. O, bütün ilimlerde mütehassıstı. Dünya malı olarak elinde çok şey varken, bunlara hiç kıymet vermezdi. Haram ve şüphelilerden çok kaçınırdı. Her gün muntazaman ders verirdi. Nice büyük âlimler dersine gelip onu dinlerlerdi. Kur'an-ı Kerim kıraatinden sonra, hadis-i şerif kıraatine başlar, takati yetinceye kadar derse devam ederdi. Ders verirken edebe çok riayet eder ve hiç kıpırdamazdı. Herkes gittikten sonra onunla kalırdım. Yalnızken bile, hiç hareket etmeden olduğu gibi kalır, edep üzere oturmasına devam eder, azalarıyla en küçük abes bir harekette bulunmazdı. Daha sonra ben yanından ayrılırdım. Ebu Ahmed hazretlerinin, aile efradı yanında da edep ve vakar ile oturduğu haberini aldım. Ben onun bir benzerini görmedim.” demektedir.
Ahmed er-Rakkî şöyle anlatır: “Rüyamda, Ebu Ahmed hazretlerini çok güzel bir şekilde ve süslü elbiseler içinde gördüm. Dünyada gördüğüm hâlinden daha güzel vaziyette idi. Ona; “Ey Ebu Ahmed, hâlin nasıldır?” diye sordum. Cevabında; “Rabbim bana kurtuluş nasip etti. Kur'an-ı Kerim'de mealen; “Rabbimiz Allah'tır deyip, sonra (dinin hükümlerine uyarak) doğru yolda gidenlere, bir korku yoktur ve onlar mahzun da olmayacaklar.” (Ahkaf suresi: 13) buyurulduğu gibi, ben de kurtuluşa kavuşanlardan oldum.” dedi.”
