Kufe'de yetişen fıkıh ve hadis âlimlerinden. İsmi, Muhammed bin Hüseyin bin Habib el-Vadiî'dir. Künyesi, Ebu Husayn'dır. Hemedan şehrinin ortasında bulunan bir vadiye nisbet edilerek “Vadiî” denilmiştir. Bir ara Kufe'den Bağdat'a gitti. Orada hadis-i şerif öğrenip ilim tahsil ettikten sonra Kufe'ye döndü. Kufe'de kadılık yaptı. 296 (m. 909) senesinin Ramazan ayında Kufe'de vefat etti.
Fıkıh ve hadis âlimlerinin büyüklerinden olan Vadiî, Ahmed bin Yunus el-Yerbuî, Yahya bin Abdülhamid el-Hamanî, Avn bin Selam, Abdülhamid bin Salih ve daha başka âlimlerden ilim alıp hadis-i şerif rivayet etti. Kendisinden de, Yahya bin Muhammed bin Sa'id, Hüseyin bin İsmail el-Mehamilî, Ebu Amr bin Semmak, Ahmed bin Selman en-Neccad ve İsmail bin Ali el-Hatabî hadis-i şerif rivayet etmişlerdir.
Vadiî, hadis hafızlarından olup, güvenilir, zeka ve muhakemesi kuvvetli âlimlerdendi. Dare Kutnî, İbrahim bin İshak es-Savaf onun sika, saduk, ilim öğrenmekte üstün gayretiyle bilinen âlimlerden biri olduğunu bildirdiler. Onun Müsned adında bir eseri vardır. Onun rivayet ettiği bir hadis-i şerifte Peygamber Efendimiz buyurdu ki: “Namaz kılmak için evinden mescide yürüyerek giden kimseye, yürüdüğü her adımı için Allahü teala on sevap yazar. Mescitte oturup namaz vaktini bekleyen kimse, Allahü tealaya ibadet eden kimse gibidir. Evine dönünceye kadar namaz kılanlardan yazılır.”
