Eshab-ı Kiram'dan. İsmi Velid'dir. Babası Velid bin Mugire el-Mahzumî olup, İslam'ın büyük düşmanlarındandı. Annesi Lübabe ise Resulullah'ın baldızıydı. Nesebi Velid bin Velid bin Mugire bin Abdullah bin Amr bin Mahzum el-Kureyşi'dir. Kureyş'in mahzum koluna mensuptur. Mekke'de bi'setten önce doğup, Medine'de 8 (m. 629) senesinde vefat etti. Bedr Gazası'nda müşriklerin safında harbe katıldı. Müşrikler bu harpte yenilince, onu Abdullah bin Cahş esir aldı. Medine-i Münevvere'ye getirdi. Kardeşlerinden henüz müşrik olan Hâlid bin Velid ile Hişam bin Velid, onu esaretten kurtarmak üzere Medine'ye geldiler. Abdullah bin Cahş fidye-i necat (kurtuluş akçesi) verilmedikçe bırakmak istemedi. Kardeşlerinden Hâlid razı olduysa da, baba bir, annesi ayrı kardeşi Hişam kabul etmedi. Resulullah babalarının silah ve teçhizatının verilmesini teklif etti.
Velid bin Velid hazretlerinin defnedildiği Medine Cennetü'l-Bakî Kabristanlığı.
Buna da Hişam razı olduysa da Hâlid kabul etmedi. Fakat sonunda babalarının yüz dinar kıymetindeki kılıcı, zırhı ve miğferi karşılığında anlaştılar. Velid'i esaretten kurtarıp, Mekke'ye yola çıktılar. Fakat Velid, Mekke yolu üzerinde Medine'ye dört mil mesafedeki Zü'l-Huleyfe'de onlardan ayrılıp, Resulullah'ın yanına geldi. İman edip, Eshab-ı Kiram'dan oldu. Müslüman olduktan bir müddet sonra Mekke'ye kardeşlerinin yanına gelmişti. O zaman Hâlid bin Velid; “Madem, Müslüman olacaktın, kurtuluş fidyesi ödemeden olsaydın? Babamızdan kalan hatırayı elimizden çıkardın. Niçin böyle yaptın?” diye sorunca; “Kureyşlilerin esarete dayanamadı da Muhammed'e tabi oldu demelerinden korktum.” cevabını verdi.
Kardeşleri onu Mahzumoğullarından bazı Müslümanlarla, Ayaş bin Ebu Rebîa ve Seleme bin Hişam'ın yanına hapsettiler. İman ettiği için senelerce hapis yattı. İslamiyetin azılı düşmanlarından amcası Hişam ile müşrik akrabalarından çok zulüm ve işkence gördü. Resulullah Efendimiz müşriklerin zulmüne uğrayan Ayaş bin Ebu Rebîa ile Ebu Seleme bin Hişam ve kendisi için şöyle dua ettiler: “İlahi! Velid bin Velid, Seleme bin Hişam, Ayaş bin Ebu Rebîa'yı (küffar elinde bunalıp) zayıf (ve âciz) görülen diğer Müminleri kurtar. İlahi! Mudar'ı (Kureyş) daha beter (çok kötü) çiğne. Bu yılları Yusuf'un yıllarına benzet.” Velid Resulullah'ın duası bereketiyle bir fırsatını bulup, bağlı bulunduğu yerden kaçtı. Medine-i Münevvere'ye gelip, Resulullah Efendimiz ile buluştu. Resulullah Efendimiz, Ayaş bin Rebîa ile Seleme bin Hişam'ın halini sorunca, onların birbirlerine ayakları ile bağlı, şiddetli azap ve işkenceler altında kıvrandıklarını haber verdi. Resulullah onların haline çok üzülüp, kurtarılma çarelerini aradı. Kimin kurtarabileceğini sorunca, senelerce işkence altında kalmasına rağmen, Velid, büyük bir cesaret ve aşkla, “Ya Resulallah! Onları ben kurtarırım, sana getiririm.” buyurdu.
Tekrar Mekke'ye gelip, işkence gören Müslümanların yerini onlara yiyecek götüren bir kadını takip ederek öğrendi. Mazlumlar, tavansız bir binada hapisti. Geceleyin, ölümü de göze alarak büyük bir cesaretle duvardan sıyrılıp, mazlumların yanına vardı. iman etmekten gayri bir suçları olmayan iki mazlum, müşriklerce bir taşa bağlanıp; Arabistan'ın çöl havasındaki yakıcı sıcaklığında her türlü zulme uğratılıyordu. Mazlumları kurtarıp, devesine bindirdi. Kendisi de yayan, yalın ayak Medine-i Münevvere'ye döndü. Velid, Medine'ye döndükten sonra kardeşi Hâlid bin Velid'inde Müslüman olmasına sebep oldu. Umretü'l-Kaza'da bulundu. 8 (m. 629) senesinde Medine'de vefat etti.
