İsmi Beşir bin Hamid bin Süleyman bin Yusuf bin Süleyman bin Abdullah el-Ca'ferî, Zeynebî, et-Tebrizî'dir. Künyesi Ebu Nu'man olup, Necmeddin lakabı ile tanınırdı. 570 (m. 1174) senesinde Azerbaycan'ın bir şehri olan Erdebil'de doğdu. Fıkıh ilmini Bağdat'ta; Ebu Kasım ibni Fadlan, Yahya bin Rebî ve diğer âlimlerden öğrendi. Şafiî mezhebi fıkıh, usûl ve hılaf ilimlerinde yüksek bir âlim olarak yetişti. Fetva verir, ilmî münazaralarda bulunurdu. Nizamiye Medresesi'nde ders vermek üzere tayini yapıldı. Kıymetli eserler yazdı. Tefsire dair olan eseri çok güzeldir. Ömrünün sonuna doğru Mekke'ye geldi. Vefatına kadar orada kaldı. 646 (m. 1248) senesinin Safer ayında Mekke'de vefat etti.
İlim ve fazilette meşhur ve büyük bir âlim olan Zeynebî; Abdülmün'im bin Küleyb, Yahya es-Sakafî, İbn-i Sükeyne, İbn-i Taberzed ve daha başka âlimlerden hadis-i şerif dinleyip öğrendi. Kendisinden de; Hafız Şerefeddin Abdülmün'im bin Halef ed-Dimyatî, Hafız Zahirî, Muhib Taberî ve başka âlimler hadis-i şerif rivayet ettiler.
İbnü'l-Cevzî'nin yardımcılığına ve halife Müstansır zamanında Harem-i şerifin şeyhliğine tayini yapıldığı bildirilmektedir. Zeynebî'nin bir eser sonunda yazdığı 621 Hicrî yılına ait ferağ kaydı. Kur'an-ı Kerim tefsirine dair yazdığı, El-Gunyan fî tefsiri'l-Kur'an adındaki eseri basılmış olup, çok kıymetlidir.
