Büyük hadis âlimi. İsmi Ebü'l-Fadl Abbas bin Abdülazim bin İsmail bin Tevbe bin Keysan el-Anberî el-Basrî'dir. Soyu Arapların büyük kabilelerinden Benî Temim'e ulaşır. Seyyidü'l-müslimîn ünvanıyla tanınmıştır. 246 (m. 860) yılında Basra'da vefat etti. Zamanında Basra şehrinin en akıllı zatlarından biri olarak kabul edilirdi. Hadis-i şerif öğrenmek üzere başta Bağdat olmak üzere çeşitli beldelere seyahatler yaptı. 40 kadar hocadan hadis ilmi aldı. Abdürrezzak bin Hemmam, Ebu Halid Yezid bin Harun es-Sülemî, Ahmed bin Hanbel, Ebu Sa'id Abdurrahman bin Mehdi el-Lü'lüî, Yahya bin Sa'id el-Kattan, Ebu Abdullah Muaz bin Hişam ed-Destüvaî, Ebu Asım Dahhak eş-Şeybanî, Ebu Muhammed Ubeydullah bin Musa el-Absî ve Ebu'n-Numan Muhammed es-Sedusî hocalarının en meşhurlarıdır.
Abbas bin Abdülazim'den, başta Kütüb-i Sitte müellifleri olmak üzere çok sayıda muhaddis rivayette bulunmuştur. Ebu Bekr Ahmed bin Muhammed el-Esrem el-İskafî, Ebu Abdurrahman Baki bin Mahled el-Kurtubî, Ebu Hatim Muhammed bin İdris er-Razî, Ebu Abdurrahman Abdullah bin Ahmed bin Hanbel, Ebu Muhammed Abdullah bin Ahmed Abdan el-Ahvazî, Ebu Yahya Zekeriyya bin Yahya es-Sacî, Ebu Bekr Muhammed bin İshak bin Huzeyme en-Nişaburî, Ebu Hafs Ömer bin Muhammed bin Büceyres-Semerkandî kendisinden ilim alıp, hadis-i şerif rivayet etmişlerdir.
Abbas bin Abdülazim, başta Kütüb-i Sitte müellifleri olmak üzere çok sayıda âlim tarafından güvenilir ve zeki bir muhaddis olarak vasıflandırılmıştır. Ebu Hatim er-Razî, “saduk” Nesaî “sika ve me'mun (güvenilir)” olduğunu söyler. Kütüb-i Sitte'de Abbas bin Abdülazim'in rivayet ettiği toplam 94 tane hadis-i şerif mevcuttur. Bunlardan, Buharî 1, Müslim 8, Tirmizî 14, Ebu Davud 32, Nesaî 20, İbn-i Mace de 19 tanesini yazmaktadır.
