Hadis âlimi, hatip ve veli bir zat. Zünnun-i Mısrî ve Bayezid-i Bistamî ile arkadaşlıkları oldu. Hadis-i şerif öğrenmek için memleketleri gezerdi.
Vaaz ederek, insanlara emr-i ma'ruf yapardı. Bundan dolayı “El-Vaiz” lakabıyla meşhur oldu. Babası Hamza bin Abdullah olup, Künyesi Ebu'l-Fadl'dır. Rayıhatü'd-Dımaşk (Şam'ın kokusu) diye meşhur olan Ahmed bin Ebü'l-Havarî'den hadis-i şerif okudu. Gündüzleri oruç tutar, geceleri namaz kılardı. 288 (m. 900) senesi Rebiülevvel ayında vefat etti. Ebu Bekr-i Hufeyd torunlarındandır.
Zünnun-i Mısrî'den nakleder: “İnsanlar neyi istediklerini bilselerdi, arzu ettikleri şey için verdikleri onlara zor gelmezdi” “Ey Allah'ım! Ben nasıl senin rızan için çalışmayayım ki, sen benim İslamiyetle şereflenmemi nasip ettin.” “Arif olana, devamlı olarak Rabbinin emirlerine itaattan başka bir hal yakışmaz.”
Abbas bin Hamza buyurdu ki: Hocam Ahmed bin Ebü'l-Havarî, hocası Ebu Süleyman Dara nî'den nakletti: “Bir vaktin insanlarının bozulduğuna alamet, o insanların korkudan çok ümit içinde olmalarıdır.” Yine hocası Ahmed bin Ebü'l-Havarî'den nakleder: “Dünyayı tanıyan ondan vazgeçer, ahireti tanıyan ona sarılır, Allahü tealayı tanıyan da O'nun rızasına kavuşmak için çalışır.”
Hakim, Hasan bin Muhammed en-Nişaburî'den şöyle rivayette bulundu: Annem ölmeden önce bana; “Sana hamileyken babandan izin alıp Abbas bin Hamza'nın sohbet ettiği yere gittim. Münasip bir yerden onu dinledim. Sohbetinin sonunda; “Ayağa kalkınız.” dedi.” Herkes kalktı ve dua etti. Ben de onunla beraber dua ettim ve, “Ya Rabbî! Bana ilim sahibi olacak bir oğul ver.” dedim. Sonra eve geldim. Gece rüyamda biri bana; “Müjde! Allahü teala duanı kabul etti. Sana bir erkek çocuk verecek, o, âlim ve uzun ömürlü olacak. Yani babası kadar yaşayacak.” dedi. Hasan bin Muhammed bunu anlattıktan dört gün sonra vefat etti. O zaman babasının, vefat ettiği yaşta idi, yani yetmiş iki yaşındaydı.
